Eser nükleer savaştan kurtarılmak için uçağa bindirilen ancak uçakları ıssız adaya düşen bir grup çocuğun burada uygarlık ve sağduyudan uzaklaşarak yavaşça vahşileşmelerini anlatıyor. Büyük çoğunluğu sıkıcı şekilde ilerleyen hikaye sadece son sayfalarda hareketlenerek tahmin edilebilir bir sonla bitiyor. Kapalı bir alanda kontrol mekanizması olmadan kendi hallerine bırakılan çocukların geçirdikleri dönüşüm tam anlamıyla olmasa da Stanford deneyinin sıkıcı bir benzeri hissini yaratıyor. Karakterleri ve adayı sembolik olarak ele aldığınızdaysa kendinizi zorlama alt metinler aramaya çalışırken buluyorsunuz. Sineklerin tanrısının hikayeden çok alt metinlerine göre değerlendirilmesi gerektiği çok açık ancak bahsettiğim gibi bunlarda kitabı zevkle okumanıza neden olacak kadar sarsıcı değiller. Ayrıca kitabı okumaya başlayan iki arkadaşımın sıkıcı olması sebebiyle yarıda bıraktığını, bitiren bir diğerininse hiç iyi anmadığını belirtmek isterim :)
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.