Kitaba başladığınız andan itibaren nasıl sonuçlanacağını kestirmek pekte güç olmuyor. Babası öldürüldüğünde hasan yedi yaşında küçücük bir çocuktu; her şeyden habersiz, tek amacının aslında oynamak olduğu bir dönemdeydi. Bir akşam yemeğinde babasının gözü önünde öldürülmesi hasanın daha ilk travmasıydı ve hasan sadece daha yedi yaşındaydı yani oyun oynaması gerektiği yaştaydı... Hasanın annesi yani Esme, esme çok güzel bir kadındı her gören tutuluyordu esmeye ama esmenin sevdiği tek bir kişi vardı o da abbas, önce abbasın elinden esmeyi aldılar sonra da yavaş yavaş esmenin hayatını çaldılar.
Hikayenin sonunda tek bir katil olsa da aslında esmeyi öldüren kişi dışında herkesin gerçek katil olduğunu apaçık bir şekilde görebiliyorsunuz. Törenin direttiği saçma sapan emirler bir kadının hayatına mâl oluyor. Psikolojik baskı senelerce sürüyor ve bir toplum bir çocuğu katil ediyor, minicik bir çocuğu... Hasan aslında katil değil sadece bir kurbandır, toplumun kurbanı.
Yılanı öldürseler kitabı toplumsal bir vahşetin, cehaletin gözler önüne sunulmasıdır hemde apaçık bir şekilde. Okurken ağlamayı, esme ölme, hasan yapma demeyi asla bırakamıyorsunuz ve bu topluma o kadının, o çocuğun sadece kurban olduğunu haykırmak istiyorsunuz ama ne esme yaşayabiliyor ne hasan o yoldan dönebiliyor ne de bu toplum haykırışlarınızı duyabiliyor...
·
47 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.