merhabalar, ünlü fransız yazar hatta filazof demenin abes olmayacağı victor hugo'nun ölümsüz eseri bir idam mahkumunun son günü ile bareberiz.
muhteşem bir eser. anksiyete ya da dönemsel olarak ruhsal sorunları olanlara tavsiye etmeyeceğim veya okuması için biraz daha boş zihinle okumasını tavsiye edeceğim bir başyapıt. hugo bu kitabında dönem fransa'sındaki giyotin ile idam cezası almış bir mahkumun ağzından; idama götürülüş sürecini konu alıyor. mahkumun kafasında kurdukları, ölüme giderken yaşadığı psikolojik hezeyanlar, aynı zamanda o vakur duruşunu o kadar güzel okuyucuya yansıtıyor ki mest olmamak imkansız.
şunu belirtmekte fayda var ki; hugo benim de son zamanlarda okuduğum en başarılı önsözlerden birine imza atmış. genel algı önsözler geçilir ya sakın ha böyle bir hataya düşmeyin. çünkü victor hugo'nun bu önsözü adeta bir manifesto niteliğinde.
hugo kitabında içinde birçok romantizm olgusunu barındıran eleştirilerde bulunmuş. zaten biliyorsunuz ki kendisi de romantizm akımının öncülerinden. hugo'nun kitabında idam cezasının bir insanlık suçu olduğuna dikkat çekmesinin yanında bu cezaya verenler kadar o cezaya sessiz kalanların o cezayı keyifle izleyenlerin de bu suça ortak olduğuna dikkat çeker. burada idam edilecek meydanda toplanan halktan bahsediliyor. tabi ne kadar çok seveninin olduğu aşikar olsa da birçok kesim de hugo'nun bu kitabının manipülatif olduğunu ve insanları yanlış yönlendirdiğini düşünüyor. tabi bu konuda karar sizin ve vicdanınızın... şimdi birkaç alıntı;
* intikam almak bireyseldir, cezalandırmak tanrı'nın işidir.
* akıl, duygu ve deneyim bizim içindir. ölüm cezasının kaldırıldığı örnek ülkelerde bu cezayı gerektirecek suçlar her yıl giderek azalıyor. bunu bir düşünün.
* geleneklerin yozlaşmasını sanatın çöküşü izler.
* insanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar.
* manevi acının yanında fiziki acının ne önemi var?
* mezarın kapağı içeriden açılmaz.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.