Çok duydugum bir kitaptı. Herkes okurken ağlayacağımı söyledi. Kitabın son anına kadar ağlamadım ama son sayfada gözyaşlarımı tuttum. Gelelim kitabın konusuna 2. Dünya savasında babası Hitlerin kumandanı olan Bruno ve yahudilerin esir tutulduğu kampta kalan çizgi pijamalı Shumel’in arkadaşlığı anlatılmakta. İki güzel çocuk tel örgülerin sınır koymasına rağmen güzel bi arkadaşlık kuruyorlar. İki çocuğun hayatlarının farklılığı insanın içini acıtıyor.Doğdun yer aile geçekten kaderinmiş dedirtiyor bu kitap. Bu kitabı okuyunca dünyayı çocuklar yönetsin istiyor insan. Hiçbir savaşın mutluluk getirmediği gerçeği…
·
159 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.