Kitabı daha okumaya başlamadan önce Neil Gaiman'dan kötü bir eser çıkacağını zaten düşünmüyordum. Sandman gibi bir başyapıtın yazarından bahsediyoruz yani burda, lütfen!!
Hikaye Bod'un başından geçen şeyleri anlatması bir yana ailesini öldüren katille olan ilişkisinin ucu farklı bir küresel krize kadar uzanıyor ve Bod'un başına bela oluyor.
Nobody Owens gerçek ailesi öldürülen, katil tarafından gecenin bir yarısı peşinden koşulan ama mezarlıktaki bir çift tarafından bulunmuş olan hikayenin baş kahramanı yeğenimiz canımız ciğerimizdir. Nobody Owens'ın kendisini evlat edinen hatta gerçek ailesi tarafından emanet edilen yeni ebevenyleri bu mezarlıkta ölüdür. Bod (Nobody Owens'ın kısaltması olarak kullanılıyor kitapta) ilk geldiğinde mezarlık ahalisini hararetli bir tartışmaya sokmuştu. Tartışmanın sonucunda artık Bod burada yaşayacaktı ve ölülerin izniyle kendisine ruhani ufak tefek ayrıcalıklar sağlanacaktı. Fakat çok meraklı bir çocuk olan Bod bir gün tabiki de kabuğundan çıkıp yeni şeyler keşfetmek için can atacaktı. Ama burası o kadar eski bir mezarlık ki, burdaki ölüler için yas tutan insanlara yas tutanlar hayatta değildi, daha Romalılar Britanya'ya girmeden önce Kelt'lerin zamanından kalma anıt mezarı bile vardı. Tabiki aralarında en yaşlısı da buydu. Bir cadının mezarı da vardı burada üstüne yetmezmiş gibi bir de gulyabanilerin uğrak noktasıydı. Hal böyleyken Bod'un başına bişeyler gelip durmaması imkansız.
Çok eski zamanlardan kalma insanlar, kadim topluluklar kendilerine sunulan kehanetin peşini bırakmazlar hoşlarına gitmeyen şeylerin de olmaması için de ellerinden geleni yaparlar. Bir anlığına bu kehanetlerin gerçekleşen şeyler olduğunu kabul edersek eğer. Sizce bu kehanetler gerçekten önlenebilir mi? Yoksa kehanetlerin gerçekleşmemesi için yapılan müdahaleler bunların gerçekleşmesi için bir yol mudur?
Keyifli okumalar dilerim...
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.