Bu sürükleyici eseri okuyunca insan bir kez daha nefret doluyor savaşlara...
Yıkılan aileler, yalnızlaşan çocuklar, sadece bir gün daha yasayabilme ümidi besleyen insanlar,...
Clarissa'nın yerine ben olsam ne yapabilirdim demekle geçti okurken. Adeta film izler gibi sürüklendim. Zweig, kadın ruhunu nasıl bu kadar güzel işleyebiliyor kitaplarında bir kadın olarak hayret verici buluyorum gercekten.
Yarım kalmasına da çok üzüldüm kitabın. Sonlara doğru mutlu sona yaklaşması üzdü de biraz:) Çünkü savaş acımasızlıklarla dolu. Kavuşmak hayalimsi masalsı. Zaten yazar yapmış yine yapacağını en çarpıcı sonu yazmış; "intiharını"...
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.