Öncelikle peyami safa ve dokuzuncu hariciye koğuşu kitabı bence Oğuz atay'dan sonra en önemli yazar ve kitap tek kelimeyle muhteşem bir eser kitap Hasta bir çocuğun psikolojisi üzerine kurulu peyami safa hastanedeki her olayı öyle bir harikalıkla anlatıyorki doktorlar hastanın ayağındaki sargı bezini çıkarırken o anı peyami safa aynı Marcel proust gibi anlatı bence Marcel proust şu anda masamın üzerinde duran o silginin yere döşüşünü bile sayfalarca anlatabilecek bir yazar peyami safa da Marcel proust gibi bir yazar en küçük olayı bile harika bir şekilde anlatıyor her zaman dediğim gibi kitaptan asla kopmayacaksınız kitabın başı çok iyi ortalarda paşa'nın evinde geçen günler Nüzhet ile arasında olan ilişki bence müthişti herkesin okuması gereken bir kitap