"Ah, Werther ! Ah!”Edebiyat
Kitabı okuduktan sonra ister istemez bu sözcükler geçiyor içinizden. Daha ilk sayfalarında sanki yıllardır okumak istediğim kitabı bulmuşum gibi bir his kapladı içimi. Çoğu cümle öyle titretti ki içimi... Kitapların üstüne çizmem, yoksa bu kitaptaki cümlelerin yarısının üstü çizili olacaktı sanırım. Çok derin bir kitap aslında, yaşamın tüm acı gerçekliğini yüzümüze vuruyor. Fakat aynı zamanda bir o kadar da basitti. Okurken çok düşündüm o yüzden “Nasıl olabilir? Anlatımı nasıl böylesine hoş ve basitken bu kadar düşündürebilir?” diye. düşündürüyor işte.
-spoiler sayılabilir!!!
Bilmem kendi karakterimi Werther’inkine çok benzetmemden mi, Werther’in ne yapacağını daha kitabın en başlarında hissetmiştim. O ruh hâli size tanıdıksa tükenmişliği görebiliyorsunuz. Werther’in yavaş yavaş tükenişine tanık olduğunuzun bir şekilde farkında oluyorsunuz. Çoğu kişinin aksine ben hiç kızamadım Werther’e. Yaptıkları hep doğru ve beklendik geldi. Nefret etmedim ondan. Tam tersi, öyle benimsedim ki onu.. Öyle sevdim ki.. Başka bir son da beklemiyordum, ona en çok bu son yakıştı.
-spoiler sonu!!!
Çok mutluyken okumayın bu kitabı, ağır gelebilir. Ama çok dipteyken de okumayın, sonu kötü yerlere çıkabilir. Ortasını bulalım biz en iyisi :’)
··
214 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.