Spoiler dolu incelemeye geçmeden şunu yazmadan geçemiyorum; erkek ya da kız çocuğu hiç farketmez çocukların hayatta en temel ihtiyacı anne baba sevgisidir. Sevgisiz çocuklar hayatları boyunca tutunamaz, yanlış yapar, yalnız kalırlar. Balzac da sağ olsun ciğerimizi Vadideki Zambağa girerken söndürüyor küçük bir çocuğun hikayesiyle.
Eh o betimlemeleri taşa yazsa taş erir olacağı bu.
Geçelim hikâyemize.
Tabii kesinlikle SPOILER içerir.
Kahramanımız yalnız kalan biri hayatı boyunca aşkı, sevgiyi hiç yaşamayan, maddi yetersizliklerden yaşama katılamayan biri. Ama gün gelir aşk öyle bir çarpar ki yüzüne, bir omuz bir öpücük vadisine zambak olur. Ama aşk bu ya işte kim olur kim olmaza bakmaz, dokunamasan da senin olamayacağını bilsen de o Vadinin Zambağına gidersin. Ah bir de evli olmasa dersin dışardan bakan biri olarak ne güzel severlerdi birbirilerini, belki de yasak olmasa bu kadar sevemezlerdi dersin sonra.
Aşk bu ya tutunur o kalbe ve istesen de istemesen de gidemez, kopamazsın. Ama hayat ya başkaları çıkar karşına, verdiğin sözleri de tutamazsın, pişman olursun sonra, çok pişman olursun ama kim bilebilir ki, yetmeyecek o pişmanlık da ölüsüne sarılacaksın aşkının.
Bir kitap nasıl betimleyerek dolu dolu yazılırın en güzel örneklerinden tabii seven için, sevmeyenler hiç girmesin sonra ne biçim de bir kitap off bitmiyor deniyor.
Sevenler de aşka bir daha aşık olacak Vadideki Zambakla...
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.