Aman Allah'ım diyorum...
Okumaya başladığım ilk gün beynim afalladı resmen idrak etmekte zorluk yaşadım okudukça. Hem ziyadesiyle anlayamıyorum yazanları hem de sürekli okumaya devam ediyorum ancak çoğu kez iki üç kere okuduğum oldu bazı yerleri. Daha sonra birkaç saat içinde kitabı yarılamıştım ve bir hafta ara verdim okumaya çünkü devam etsem bi günde bitecek ama bünyeme ağır geldi diyebilirim. Bir günde tüketip bitirmek istemedim sindire sindire okumayı sevenlerdenim. Aslında psikojik bir kitaptan sonra zihnimi rahatlatmak amacıyla bir şiir kitabı okuyayım dedim bu kitaba başladım ve zihnim daha çok yoruldu. Cahit Zarifoğlu'nu pek anladığımı söyleyemem çünkü ilk defa bu kitabını okudum. Onu azıcık da olsa anlayabilmem için diğer eserlerini de okumam gerekecek. Bu yüzden şimdilik ne kötü ne iyi bir yorum yapabilirim. Kitabın kasvetli bir havası var. Kan kelimesi çok fazla yer alıyor. Okudukça kafamda bir şeyler canlanıyor ancak bulanık tam manasıyla netleştiremiyorum. Bir şeyler o yazan kelimelerle gizlenmiş gibi bambaşka anlamlar taşıyor çok fazla simge var ancak benim bunları anlamam çok zor. Birkaç sene sonra muhtemelen yine okuyacağım bu kitabı belki o zaman daha fazla şey anlayabilirim. Ancak şunu belirtmeliyim; şimdiye kadar gördüğüm en ilginç şiir tarzına sahip bir yazar ve alışılagelmişin çok dışında. Bazı yerleri hiç anlamadım mesela; 2 hayvandan bahsediyor ve cinsiyetini söylerken 'biri dişi diğeri dişi' diyor ikisi de dişi demek yerine. Yine benzer bir örnek de şu; bir rakamın bir kısmını yazı ile bir kısmını rakam ile belirtmiş. Bazı yerlerde de değişik yazı türleri var. Eminim ki tüm bunların farklı bir anlamı var ve herkesin anlayabileceği türden de değil. Çok farklı ve özel bir eser.. Bir o kadar da ilginç. Bu okuma işinde çiğ iken, pişmemişken bu kitabı okumak, anlamak pek de kolay olmuyor...
·
290 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.