Değişimden müthiş derecede korkması da Holden'ın görmezden gelinemeyecek bir özelliği. Bu tespiti yapmak tabii ki ekstra bir zeka ve özen gerektirmiyor. Kitaptaki birkaç örneğe bakmak hepimiz için yeterli olacaktır. Benim aklıma şu an sadece müze ve atlıkarınca örneği geliyor. Müze için "Müzedeki en iyi şey hiçbir şeyin değişmemesi." derken atlıkarınca için, "Atlıkarıncanın en iyi özelliği yıllar sonra bile aynı müziği çalması." diyor. Yine okurken fark ediyoruz ki Holden değişime karşı olduğu gibi büyümeye de karşı. Bence kendisi büyümenin kötü bir şey olduğunun bilincine varmış nadir kişilerden. Bu da onu yaşıtlarından ayırıyor bence. Belki ara sıra çocukça tavırlara bürünmesinin sebebi de kendisini hâlâ çocuk olduğuna inandırmaya çalışmaktır.
Devamı için:
bloggerrzadeler.blogspot.com/2021/06/cavdar-...