Kitabın ilk kısmında ‘hep güzele ve yüceye’ sığınmaktan bahsediyor. Tüm insanlar olarak amaçlarımız hep o yönde anlam kazanıyor farkında olsak da olmasak da.. Acaba bu da bizi yalnızlığa mı itiyor? Ya en yüksekteyiz ya en dipteyiz sarkacın iki ayrı ucu gibi. Kendimizi nasıl görürsek dışardaki insanların da bizi öyle gördüğünü sanıyoruz; yani bana öyle hissettirdi hep söylemlerinde. Bunun gerçek yaşamda da öyle olduğunu fark etmek gerekli. Kitap çok akıcıydı. Nasıl bitecek, sonu nasıl olacak diye devam ettiriyordu kendini. İnsanlar olarak ne kadar bencil ve kibirli olduğumuzu yüzüme vurdu sürekli . Halbuki yaşam ne kadar basit! Kendi varoluşumuzla ilgilenip hayatımızı anlamlı hale getirebildiğimiz zaman yaşam keyifli olacak. Sevgiler
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.