Kitap elimde epeyce süründü. Detay çok fazla. Yıllar sonra gelen mutluluk sloganıyla alakası yok kitabın. Yazar biraz sadist gibi geldi. Kızla adamı adam gibi kavuşturmuyor. Kız sapasağlam, ayrıca zenginlemis olarak bir zamanlar terk ettiği efendisinin karşısına çıkıyor. Fakat adam fiziken ve ruhen tam bir enkaz halinde...Doğanın kurallarına ve fitrata aykırı biçimde kadın tek kolunu kaybetmiş ve gozleri de kör olmuş bu adama aşkla sahip çıkıyor. Ütopya ya da romancının ergenlik yıllarında düşünmeden uçarı heveslerle yazdığı bir eser diyebiliriz. İnsanlara buruk mutluluk, acı içinde kıvranabilecekleri bir huzur vermektense onları kısaca öldürmek daha makul gelir bana. Adam hem yaşça kızdan çok büyük hem de özürlü...Ve yeni zengin hanım efendi bu adama hem bakıcılıkedecek hem de aşkla bağlanacak...Akılalır gibi değil.Maşallah, sübhanallah. Okunabilir bir kitap.Ama çooook uzun. Elime ne geçse okurum diyeni bile pes ettirebilir. Çok mu sıkıcı? Değil. Çok mu akıcı? O da değil. Orta şekerli diyelim olsun bitsin. Kitaptan eskiden de gerizekalılığın hep var olduğu sonucunu alt bir fikir olarak çıkarımsadım. Ve hep var olacağını da günümüz yaşamından kanıksadım. İsteyen okuyabilir. Hatta kimi insan için çok cazip bile gelebilir.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.