Bu denemeyi en güzel şekilde anlatmam tabii imkansız fakat yazarımız buna da bir çözüm bulmuş diyebilirim . Yazarımız kitabın son kısımında yani son söz bölümüne birkaç satır karalamıştır ve bu satırlar bu kitabı ifade edebilecek en eşsiz ve en güzel satırlardır.
Son Söz
...
Genelde , bir yazar son sayfaya geldiğinde en kalpten dileği, kitabının yüz yıl sonra , iki yüz yıl sonra hâlâ okunuyor olmasıdır. Kuşkusuz bu asla bilinemez. Sonsuz olması istenen ve ertesi gün ölen kitaplar varken , bir okulunun eğlence olsun diye yazdığı sanılan bir başkası ayakta kalır. Ama daima umut edilir.
Ben ne bir eğlencelik ne de edebî eser olan bu kitap için o dileği tersine çevirecegim :
torunum yetişkin biri olup da, günün birinde rastlantıyla aile kitaplığında onu keşfettiğinde biraz sayfalarını karıştırsın , biraz göz atsın, sonra omuz silkerek ve büyükbabasının zamanında hâlâ böyle şeylerin konuşulmasına ihtiyaç duyuluşuna hayret ederek hemen aldığı tozlu yere geri koysun .
·
1.692 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.