Kitabı o kadaaar uzun zamandır okuyorum ki bir süre sonra eziyet gibi gelmeye başladı. Başta başucu kitabı olarak okuyordum ve güzel gidiyordu. Çalışmalarını ve kendisini çok takdir ettiğim bir insandır İlber Ortaylı. Çoğu fikrine de katılırım. Fakat kitap boyunca insanların hobi edinmediğinden ve vasat bir hayat sürdüğünden bahsediyor. Ve nasıl kendi zamanında insanların kendilerini nasıl geliştirdiklerinden bahsetmiş. Fakat günümüz Türkiye'si ile eski Türkiye'yi karşılaştırmak gerekiyor önce. Ülkede bir hobi edinmek maalesef sınıfsal bir şey. Sinema, tiyatro, opera her şey sınıfsal. Eğitim yetersiz. Belki önceye göre daha fazla olanak var fakat gençlerin geleceğe dair bir umudu yok. Bu düşünceler beynimde dolaştı durdu. O sebeple kitaba elim hiç gitmedi. Maalesef sevmediğim bir kitap oldu.
··
15bin Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aynı şeyleri tek ben düşünüyorum zannetmiştim. Bir kişisel gelişim kitabından çok bana söyleşi havası verdi. İnsanların tiyatro, opera gibi aktivitelere ilgisi de şuanki Türkiye şartları içerisinde daha çok maddiyata dayandı. Size kesinlikle katılıyorum...
Böyle düşünen arkadaşlarım mutlaka ilber hocanın insan geleceğini nasıl kurar kitabını mutlaka okusun. Zaten bir ömür nasıl yaşanır'ın devam kitabı. İkisini okuyunca taşlar yerine oturuyor.ilber hocanın asllında ne demek istediğini, ufkunuzu nasıl açmanız gerektiğini anlıyorsunuz.
