Normalde bu kitaptan “bir katilin ruhsal durumunun tasviri” diye söz ediliyor kısaca. Ama kitap o kadar geniş ki bence tek bir cümle onu anlamaya yetmez.
Öyleyse şöyle olsun:
Dostoyevski bu kitabı zamane Rusya’sını anlatmak için yazmıştır. Başkarakteri Raskolnikov o zamanlarda yaşayan modern bir kişiliği temsil ediyor. Raskolnikov aşırı bir fakirlik çekmektedir. O kadar fakirdir ki hukuk öğrenimine ara vermek zorunda kalmış, merdiven altı darlığında bir odada yaşayıp ufak bir divanda uyumakta ve yetersiz beslenme , psikolojik sorunlardan ötürü sağlık sorunları yaşamaktadır. Annesinden gele bir mektupla morali darmadağın olur. Öte yandan Marfa Petrovna, yani Raskolnikov’un kurbanı çok zengin bir kadındır. (Kitapta “kul hakkı yiyor” diye yorumlanır.) Zaten olay Petersburg’da geçiyor, o zamanlarda da Petersburg ikiye ayrılıyor: Saraylarıyla, bahçeleriyle zengin Petersburg ve mezecileriyle fakir Petersburg. Ben şahsen Raskolnikov ve çevresinin fakir Petersburg’u , Marfa Petrovna ve çevresinin ise zengin Petersburg’u temsil ettiğini düşünüyorum.
Yani kitap sınıf ayrımları, ekonomik farklılıkları, fakirliği; bunlar sonucunda yaşanan problemlerin kişiyi bir katil yapabileceği; ve bu katilin ruhundaki dalgalanmaları anlatıyor.
Bunu Dostoyevski oldukça gerçekçi betimlemeleriyle ve birbiriyle ilişkili birçok karakterle anlatıyor.
Betimlemeler öyle ki kitabı okurken sanki siz de kahramanın hastalığını yaşıyorsunuz.
Karakterler de biri birinin bir şeyi, ötekinin busu, öbürünün şusu gibi oluyor :) ki bu kitabı okunmasını zorlaştıran nedenlerden biri.
Herkes bu kitabı çok beğenmiş ama ben risk alarak bir şey diyeceğim: kitapta su gibi akan kısımlar da vardı, “bitmek bilmiyor” dediğim kısımlar da. Zaten kitabı okurken bazı kısımlarda kafam karıştığı için ileride bir kere daha okumayı düşünüyorum.
Hepinize iyi okumalar dilerim.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.