Peyami Safa'nın "modernist roman" örneği oluşturan eseri yalnızız, yazarın imzasını taşımamasına rağmen en sevdiği eseridir. Peyami Safa bu eserinde parapsikoloji tekniğini kullanmıştır.
Okuyucu bir anda olayların içerisinde bulur kendini, olay örgüsü yoktur. Karakterler romanın başında tanıtılmaz. Besim'in ablası Mukadder'le yaptığı konuşmalar sonunda olaylar ve kişiler anlaşılmaktadır. Peyami Safa modernist romanında, genelden farklı olarak karakterleri yalnızca iç dünyalarında bir çatışmayla bırakmaz. Kültürel olgularını, dünya görüşlerini de bu çatışmada sunar. Fakat bireye dayanması noktasında tekrar modernist romanla birleşir.
Meral'in Doğu-Batı arasındaki sıkışmışlığı, Samim'in duyguları konusundaki kararsızlığı bu çatışmaya örnektir. Her ne kadar Samim'in kararsızlığı demişsekte bilindiği üzere Peyami Safa'nın romanlarında kadınlara afettiği bir medeniyet küresi söz konusudur. İkilemde kalan genel olarak kadındır, bu yüzden Samim'in bu durumu çok fazla kararsızlık olarak öne çıkmamaktadır. Yine genel itibariyle ahlak unsuruna çok fazla değinen yazar; madde/mana, Doğu/Batı, hayal/hakikat çatışmaları etrafında gezinmiştir. Samim'in ütopik ülkesi Simeranya da buna açık bir örnek niteliğindedir. Anlatım tekniklerinin zenginliği romanı çok yönlü bir eleştirinin kucağına bırakmaktadır. Tabi Peyami Safa'nın diğer tüm eserleri hemen hemen bu tarzdadır.
Samim'in parapsikolojiyle ilgili yaptığı çıkarımlar, yazarın kişiliğinin yansımalarını sunmuştur. Yine Samim'in idealist bir kişilik olması, kardeşi Besimden farklı olarak öne çıkmaktadır. Besim haz düşkünü, hiçbir şeyi gerektiği kadar ciddiye almayan bir kişiliktir, abisiyle zıt kutupları oluşturmaktadır.
Toparlamak gerekirse roman kimlik ve kişilik sorunu yaşayan bireylerin realiteden kaçışkarını ve arayışlarını konu almaktadır. Eminim üzerine konuşulabilecek daha çok unsur vardır. Fakat benim üzerinde durmak istediğim noktalar bunlardı.
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.