Kitaplar bittiğinde kendimi kitabın dünyasından atılmış, boşluğa düşmüş gibi hissederim. Yani o dünyada kitabın karakterleri yaşamaya devam ediyordur ama ben artık orada olamam, dışlanmışım gibi. Ama tamamen tek karakterin iç dünyasına odaklı ve bilinç akışı tekniğiyle yazılmış kitaplar bittiğinde o karakter hayatımdan çıkıp gitmiş, ben hayatıma devam ediyorum ve artık o benim hayatımda olamaz gibi, hayatımdan bir kişi eksilmiş gibi hissediyorum. Bu da öyle kitaplardan biri. Dazai'nin Yozo karakteri üzerinden anlattığı özyaşam öyküsü. “Yaşamım utançlarla doludur. İnsan yaşamının ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok.” diye başlıyor kitap. İç dünyasında mutsuz, depresif, isteksiz olan ama şaklabanlıklar yaparak insanlara bunu hiç fark ettirmeme konusunda oldukça başarılı olan Yozo. İnsanları anlamayan hatta onlardan korkan, insanları sevme yeteneğinin olmadığını düşünen bir karakter fakat mutlu ve normal bir insan rolü yaparak zaten yabancı hissettiği dünyada kendisine de yabancılaşmış. Yozo'nun sıkıntılı iç dünyası, hayata karşı tepkisizliği beni okurken mutsuz etse de okumaktan haz aldığım, çok akıcı ve yalın bir anlatımı olan bir kitaptı.
·
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.