İlber Ortaylı sık sık bahseder Ekrem Talu'dan. Eski İstanbul hayatını capcanlı resmedermiş.
Recaizade Mahmut Ekrem'in oğlu olan Talu, hakikaten zengin bir kelime haznesine ve detay bilgisine sahip. Hikaye yönünden ise tefrika bir roman olduğu için pembe dizi tadı veriyor. Şehvetten başı dönmüş, aciz ve ahmak Şevketmeap(Sultan Vahdettin işte), birbirinden ahlaksız, yalaka, habis saray tayfası, içten içe kin güdülen Rum, Çerkez, Habeş milletleri ve hepsinin ağıma düşmüş masum Türk kızı... Bu böyle gidiyor ve her ucuz dram hikayesi gibi birilerinin kendi canına kıymasıyla neticeleniyor.
Aynı tefrika dizisinden çıkan Recaizade'nin "Saime" sinden sonra bu kitabı okudum. Unutulmuş romanları yeniden canlandırmak takdire değer bir iştir ve her ne kadar bu hikâyeler çiğ tadı verse de kıymetlidirler. İçimde Talu'nun başka kitaplarını okuma isteği uyandırdıkları için yayınevine teşekkür ediyorum.