1973 de başlayan uzun bir göç yolculuğu. Konuk işçi adı altında getirilen 4,5 milyon insan. Ve bir o kadar da bavul. İçinde umutlar, korkular, endişeler barındıran. Hiçbir şey bilememek ve bunun vermiş olduğu yabancılık. Getirilip bir robot haline dönüşen duygu parçacıkları. Duygu parçacıkları diyorum çünkü birleştirmeye imkân olmayan ağır çalışma şartlarından kendilerini unutan insanlar duyguya yer verecek zamanları olmadı. 11. Peron bütün duyguların perçinlendiği peron. Sirkeciden Münihe, Münihten Sirkeciye içinde düşmanlıkların, faşist düşüncelerin, yabancı kelimesinin geçtiği istasyonlar bunlar. Şu an tek tek hatıralar kaldı insanların zihninde. Bile isteye getirilen işçiler bir süre sonra terörist olarak ilan edilen intihar eden, öldürülen insanlara dönüştüler. Semrayı, rehn nehrinde ölen çocuğu, bir aileden 7 kişinin yanarak can verdiği hikâyeleri hiç birimizin unutmaması gerektiğini düşünüyorum. Ama içinde bayram ve Gülizar aşkını, İbrahim ve Zelihanin Hasan gibi başarılı bir evlat örnekleri de hafızamda artık yet edinecek. Kitap gerçekten çok akıcı ve şimdiye kadar merak ettiğim konular üzerinde açıklayıcı metinler içeriyor. Kaleminize sağlık.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.