Öyle miymiş?
"Okuduklarımı anlamayışım beni de anlaşılmaz yaptı, okuyup gülemeyişim beni de gülmenin uzağına bıraktı, okuyup da hadi hadi diyemeyişim beni olduğum yere bıraktı, okuyup da bildiğime rast gelmeyişim beni bir tanıdığın tebessümünden mahrum bıraktı, okuyup da söylemek isteyip de söyleyemediğimi bulamayınca dilsiz ve söylenene mahkum bıraktı, okuyup da nedensizce titremek beni gölgelerden ve seslerden ve anlayamadığından zangır zangır titrer bıraktı." (Syf: 61)
Şule Gürbüz'den okuduğum ikinci kitap olup, yukarıda yer alan cümle tam da kitabı okurken hissettiklerimi anlatıyor. Kitap sürekli duraksayıp düşünmeye, okuyup tekrar aynı cümleyi sindirmeye çalışmakla geçti. Bu nedir yahu, nasıl kaleme alınmış fikirler böyle demekten kendimi alamadım.
Okuyun ama sakin kafa ile okuyun, zaman ayırın, tüm zihninizi odaklayarak okuyun. Ama mutlaka okuyun derim.
·
2.149 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.