Öyle miymiş?
Şule GürbüzYazar:
Şule Gürbüz
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
198
Basım Tarihi:
Mart 2016
Yayınevi:
İletişim Yayınları
ISBN:
9789750518997
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
Arka kapak yazısı yok, tanıtım bülteni kitap içinden alıntı, neden? Yazabilselerdi olurdu diye kestirip atacağım. 18 yaşında Kambur’u yayımlıyorsun. Öyle böyle bir kitap değil Kambur. Sonra yirmi yıl eser yok, o yazmadı da başkası mı yazdı? Bu sorunun cevabı yok, soruyu unutun, sorulmayan sorunun yanıtı ise öyle miymiş kitabının içinde… Kambur’u 18 yaşında nasıl yazdı? Elbette ilk kitabını nasıl yazdığını son kitabında anlatmıyor, “Hayır Demeden İtiraz” bölümünde anlatıcının yazarın kendisi olduğunu düşünerek çocukluğundan, gençliğinden söz ederken algılıyorum genç yaşta nasıl kitap yazabildiğini… Evet anlatıcının yazar olduğunu düşünerek dedim lakin burada belirsizlik hakim, kitabın türü hakkında bile tartışmalar varken, bu belirsizlik çok doğal oluyor. Ben yazarın kendisi üzerinden, insanlığı, yaradılışı, inançları, dünyayı, ahireti daha bilemediğim bir sürü şeyi sorguladığını düşünüyorum. Dört bölümden oluşan kitapta uzun uzun monologlar var sanki… Böyle sanki gibi kelimeler kullanarak kesin olmayan ifadeler kullanmamı yadırgamayın, bu öyle yenilip yutulacak bir kitap değil. Gerçekten çok zor. Kitabı bitirince bir hafifleme hissettim, anlamakta güçlük çekmemin neticesiymiş nefes darlığı çektiğim anlar, kitabı bitirince böyle olduğunun farkına vardım. Bir ara internette araştırma yaptım nefes darlığı üzerine, hiç aklıma kitaptan kaynaklanacağı gelmemişti. Kötü bir kitap demiyorum sakın ha yanlış anlamayın, her cümlesi üzerine çok kafa yorulmalı, ben başından sonuna kadar okudum, düşündüm elbette bazı satırlar üzerine, derinlemesine inmek; felsefe, tasavvuf başta olmak üzere fizik, kimya vb’nin yanı sıra çok iyi bir okur olmak gerektirir. O ben değilim ne yazık ki. Ezoterik bir şey galiba, öyle miymiş.
Sözcükler öyle bir akıyor ki , büyük bir senfonide sözcükler
Puan vermedi·198 syf.··
Beğendi
·2022 33. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 29 Mayıs 2022 10:20
Ne yapacaksın bir düzen var, ilahî düzen, yaprak düşüyor, güzelim kuşlar huzurda el pençe bekliyor, insan kendisi tokken başkalarının da hep bir şekilde doyurulduğunu sanıyor, yemiştir bir şey diyor, doymuştur, içmiştir, içmez olur mu, yoksa ölür diyor, ama ertesi gün ölü mü diri mi bakmıyor.
Şule Gürbüz'ün diğer kitaplarıyla doğrudan ilgisi olmayan bir kitap. Ruh aynı ama derinlik ve kuşatıcılıkta bir başka noktada, ruh aynı ama daha kavrulmuş, daha uzaklara gitmiş, daha çok şey görmüş, daha çok şey duymuş.
Bir röportajında derdi herkese pay etmekten bahsediyordu Gürbüz. Siz de kendi payınıza düşeni bilmek isterseniz okuyun. Mutlaka.
Keyifli okumalar..
Öyle Miymiş? Şule Gürbüz'ün önceki eserlerine nazaran farklı bir duruş benimseyen, normalin dışında bir okuma gerektiren kitabı. Okurunu bir çeşit kazı sürecine davet eden, kelimelerle, cümlelerle ve sunulan imgelerle yeni bir zihinsel sürecin kapısını aralayan zor bir metin.
Kitaba başlarken Şule Gürbüz'ün düşün dünyasında müsaadesiz bir giriş yapmış oluyorsunuz. Yazarın yalıtılmış düşünceleriyle yüzleşirken yazarın size müsaade ettiği kadar yaklaşıyorsunuz bu zihin dünyasına. Çok katmanlı, yoğun cümleler hayatı tiye alan, kara mizah unsurlarıyla dolu, hem biçimsel hem de anlamsal denemeler şeklinde sunulmuş. Sıklıkla uzunca ve imlaya karşı cimri davranılmış üslup noktasında da bilinçli bir tercih var. Oğuz Atay tarzını andırsa da kopuk görünen onlarca detay toplamda birbiriyle hareket eden bir bütünü oluşturuyor. Bu da onu Atay'dan ayırıyor. Sebatkâr bir okumayla -gerekirse ikinci, üçüncü bir okumayla metnin kendisine has bütünselliği ortaya çıkıyor. Ürküten fakat sabırlı bir okumayla ilerleyen dirayetli okurlara açıyor kendisini kitap.
Öyle Miymiş? Şule Gürbüz'ün hayat karşısında bir duruş biçimi. Karşılıklı hamleler yapan iki rakibin dostane ve küfürleşmelerle ilerleyen sohbeti gibi yazar da dünyanın tüm üçkağıtlarına karşı geriye dönüşle karşılık veriyor. Bu da onu modern veya postmodern yapmaktan ziyade premodern yapıp devingen bir yaşamın kendisine kapılmak zorunda olmayan iradeli bir yazar konumuna oturtuyor. Yetmiyor, Nietzsche'nin kendi çölüne giden deve metaforu gibi Şule Gürbüz de bu ülkede aklıselim kalarak öze dönebilmenin, kendisine kaçışın yolunu arıyor.
Mekânik saat tamircisi olan Şule Gürbüz, metinde de ince işçilikli cümleler kurarak mesleğinden izler bırakmış. Bütüncül olarak tıkır tıkır işleyen bir saate benzeyen kitap birbiriyle dirsek temaslı
Yazar çocukluğundan başlayarak bu güne dek yaşadıklarını, düşüncelerini bir deneme olarak yazmış..
Öncelikle çocukluk ve gençlik anılarını o gün öyle düşünüyor olması çok muhtemel değil. Bugünden bakarak ele almıştır..
Gazali hakkında çok kısa olsada düşüncesi yanlı ve çok ezberci. Çok eğreti duruyor.. ( ineğe bir tutam ot veren cennete gitmiştir mevzusu, derinlemesine yazdığı kitapta yüzeysel ele alınmış.)
Son olarak, özellikle dini konularda lastik gibi esnetmeye çalıştığı sadece kendi bakış açısıdır.. Hakikat nettir ve vahiy ile gelip bize kadar ulaşmıştır.. "dünyanın korkusu da cennete benzemek mi yoksa?" kitabın son cümlesi dahi bu konuya örnektir..
Yaptığım birkaç eleştiriye rağmen oldukça dolu bir kitap. Bakış açısı kazandırmak açısından başarılı. Tavsiye ederim..
Puan vermedi·198 syf.··
Beğendi
·2021 48. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 05 Temmuz 2021 23:52
Allahım bunu da okudum, gördüm ya artık ölebilirim. Susarak ölebilirim. O kadar o kadar çok beğendim ki tüm cümleleri ikişer defa okudum. Bu kadar acziyetle böyle böyle bir hikmet-i görüş, anlatış... Yazarın kendisi başlı başına hikmet. Nereden kanamışsa Şule Gürbüz ben de bendekileri tutarak, ağlayarak okudum. Allahım olamaz dediğim oldu! Şimdi yalnız değilim diye sevinmeli mi, yoksa bırakıp kalemi, söylenecek bir şey kalmamış diye susmadan günlerce ağlamalı mıyım? İnsan ustası mısın be kadın, kalemi sen mi icat ettin, yazıyı sen mi buldun? İnsanı bu kadar tanımak hem korkutucu hem de bir ensturumanda bilinmeyen bir nota bulmuş olmak gibi hayretler, hayranlıklar uyandıran bir şey. Dünyaya bile iyi ki gelmişim dedirtti. Başkanım Şule Gürbüz.
İnsan sıçramaya çalışırmış da ip atlarmış, kötü yarımmış ama ne çare iyi de acaba öbür yarı mıymış?
Şule Gürbüz'ün bu kitapta bir cümleden başka bir cümleye geçiş şekli beni kendisine ve kalemine bir kez daha hayran bıraktı..
İlber Ortaylı' lının okunması gereken kitaplar listesinden aldım kitabı ve yazarın her kitabının okunması gerektiğini düşünüyorum. Sonra da oturup sakin sakin düşünülmesi rafine edilmesi gerekiyor. Her bir sayfada cümleler arasında kayboldum..
Gerçekten okunması gerekiyor.
Çok teşekkürler sevgili Şule Gürbüz
Puan vermedi·198 syf.·
2025 3. kitabı
Yazarı eleştirmek haddim değil ama kitabın beni tam anlamıyla boğduğunu söyleyebilirim. Evet güzel ve doğru tespitler var amenna. Evet, insan insan olamadan 'Rab' leşiyor amenna. Evet insan kötüdür, bunu her gün başka bir katliamı soykırımı gösteren haberlerden, 'insanlara yardım ediyoruz' diye insanlığı nereye götürdüğü belli olmayan gündüz programlarından, 'sizi gösteriyoruz sizi oynuyoruz nesinden rahatsız oldunuz' diyen dizi ve filmlerden ya da eş dost konu komşu bir araya geldiğinde 'aa o da öyle miymiş öyleymiş işte...' cümlelerinden anlıyoruz. Ama insan iyidir de. İyiliği ve güzeli de sever sırf güzel olan yaratıcısı ona ruhundan üflediği için. Evet insan kötüyü taşır kendinde ama iyiyi de taşır sırf kötüye odaklanmak niye? Belki bu söylemeye çalıştıklarım, 'gerçeklerin zor gelmesi, pembe hülyalara alışkın olmak' gibi yorumlanabilir. Şöyle söylemek isterim : Tolkien'e bir röportajında Yüzüklerin Efendisi serisinin bir kaçış edebiyatı mı olduğu sorulur. Tolkien bu soruya sinirlenir ve şöyle cevap verir "Hapishanede olan bir insanı sırf içinde bulunduğu dört duvardan daha güzel bir yer hayal ediyor ve evine gitmek istiyor diye suçlayabilir misiniz?". Verimli okumalar dilerim.
Edebiyatında edebiyat1000Kitap
Kitabın arka kapağında konu özeti yok çünkü başkarakter sizsiniz ve yaşantınız kadar konusu var. Okuduğumda kendimi birçok yerde buldum. Bazen anladığım, bazen de anlamadığım için bazı kısımları defalarca okudum.
.
Uzun zamandır okuduğum en iyi edebiyat kitabıydı, hatta öyle ki betimleme ve yazı becerimi geliştirdi.
.
Kitap biraz ağırdı, sürekli elimde telefonla kelime anlamlarına bakarak okudum. Yine de okunmaya değer. Şule Gürbüz'ün kalemi bambaşkaymış. Tanıştık.
Bu kadar karamsar, bu kadar umutsuz, bu kadar karanlık düşünceleri nasıl bu kadar nahif, şairane ve zarif anlatabilir. Bazıları kitabın çok yorucu olduğunu söylemişlerdi ancak yormak şöyle dursun aksine beni dinlendirdi, sakinleştirdi. Çok tanıdık duyguları tanımadığım bir şekilde karşıma çıkardı. Hislerimi tarife zorlanıyorum ancak edebî anlamda çok doyurucu ve bende derin izler bırakan bir kitap oldu. Coşkuyla Ölmek kitabı da uzun süre etkisinde kaldığım halen bende yaşamaya devam eden bir kitap. Ya bu kadını hiç keşfetmemiş olsaydım diye dehşete kapılıyorum bazen, Allah ömür versin de bol bol yazsın inşallah :)
Öyle miymiş?
"Okuduklarımı anlamayışım beni de anlaşılmaz yaptı, okuyup gülemeyişim beni de gülmenin uzağına bıraktı, okuyup da hadi hadi diyemeyişim beni olduğum yere bıraktı, okuyup da bildiğime rast gelmeyişim beni bir tanıdığın tebessümünden mahrum bıraktı, okuyup da söylemek isteyip de söyleyemediğimi bulamayınca dilsiz ve söylenene mahkum bıraktı, okuyup da nedensizce titremek beni gölgelerden ve seslerden ve anlayamadığından zangır zangır titrer bıraktı." (Syf: 61)
Şule Gürbüz'den okuduğum ikinci kitap olup, yukarıda yer alan cümle tam da kitabı okurken hissettiklerimi anlatıyor. Kitap sürekli duraksayıp düşünmeye, okuyup tekrar aynı cümleyi sindirmeye çalışmakla geçti. Bu nedir yahu, nasıl kaleme alınmış fikirler böyle demekten kendimi alamadım.
Okuyun ama sakin kafa ile okuyun, zaman ayırın, tüm zihninizi odaklayarak okuyun. Ama mutlaka okuyun derim.
Reklam
Yazar Hakkında
Şule GürbüzYazar · 9 kitap
1974'de doğdu. İstanbul Üniversitesi’nde sanat tarihi ile İspanyol Dili ve Edebiyatı, Cambridge Üniversitesi’nde felsefe eğitimi aldı. Antika saatlerin tamiri üzerine ustalaştı. Bu alandaki çalışmalarına 1997’de Dolmabahçe Sarayı’nda başladı. Çalışmalarını halen Milli Saraylar Müdürlüğü bünyesinde sürdürmektedir.
Ödülleri
2011 Türkiye Yazarlar Birliği Kamu Yayıncılığı Ödülü (Saat Kitabı)
2012 Oğuz Atay öykü ödülü (Zamanın Farkında)
