“Küçüklüğümden beri inandığım bir şey var." Avuç içlerime baktı, derin bir nefes verdi. “Gözyaşlarımızı hep ellerimizle sileriz, o gözyaşları ellerimizin içine dolar. Küçükken ağladığımda ellerimi izlerdim. Bak,
çizgileri görüyor musun? Onları gözyaşı akarsularıymış gibi düşünürdüm.” Parmağı, avucumun içindeki çizgide dolaştı. "Öptüm, senin akarsuların kurusun diye." Sonra uzandı, düşen son yaşı kendi eliyle
sildi. Benim akarsularım kurusun istedi, kendi ellerindeki akarsuları benim yaşlarımla doldurdu.
Sayfa 535
··
202 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.