Minik bir çocuğun gözünden hayatı okumak ve görmek beni öylesine etkiledi ki. Zeze'nin yediği dayaklar, saklandığı yerler.. Hepsinde hemen yanındaymışım gibi hissettim. Gözlerim dolu dolu izledim Zeze'nin hayatını. Kimi zaman kendimi gördüğüm kısımlar da oldu okurken. Kötü insanlar hayallerimizi yok edince içinde ruh olmayan bedenlere dönüşüyormuşuz, şimdi anladım. Zeze, sanırım zaman zaman yaşadıklarını hatırlayıp hüzünleneceğim. Sevgiyi en çok sen hak ediyorsun..
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.