Kitaba başladığımda en başta neye uğradığımı şaşırdım. Karakter neden dönüştüm nasıl düzeleceğim dememesi ailesinin dönüşümü hemen kabullenmesi çok saçma geldi. Fakat bunların ilerleyen sayfalarda müthiş bir ironi olduğunu fark ettim. Karakter zaten düzene kapılmış köleleşmiş ezilmiş dışlanmış bir halde iken insanların bakamadığı iğrenç bir yaratığa dönüştüğünde asıl özgürlüğüne kavuşuyor. Dönüşüm aslında düzenin insanlara yaptığı muameleyi mükemmel bir şekilde somutlaştırıyor. En yakınları bile artık düzenin bir parçası olmadığı için onu dışlıyor ve ondan kurtulmanın yollarını arıyorlar bu sırada yazar karakterimizin bir insan-böcek olarak psikolojisini mükemmel bir şekilde anlatıyor. Bu iğrenç yaratığın düzenin köleleştirdiği insanlardan daha çok insani duygular için de olması ise asıl iğrenç olanın kim olduğunu bize sorgulatan harika bir ironi yapıyor NEYSE daha çok yazmayayım siz en iyisi kitabı en kısa zamanda okuyun :)