Kitabın adından başlamak üzere, bence ilk öyküden son öyküye kadar etkileyici bir kitaptı. Her öyküde belirsiz bir anın kıyısında kaldım. Sordum sorguladım. Her bir öyküde günlük yaşantımızdan belirli ve özel anlar vardı. Belirli derken ironik bir ifade oldu ama öykülerde bu etki var. Benim en sevdiğim öykülerden biri yapay zekanın kahraman olduğu öyküydü ama diğer öykülerde de bir gizem, belirsizlik, kafa karışıklığı vardı. Anestezi öyküsünde örneğin, adamın yaşadıkları anestezinin etkisi miydi yoksa paralel evrenlerdeki yaşantılarından birer iz miydi tartışılabilir. Trapped öyküsünde eve tıkılıp kalan adamın yaşadığı hissi birlikte yaşayıp sonra onunla rahatlamak. Son öykü ise bence kapanış öyküsü olarak çok iyiydi. Çünkü öykünün sonunda yazar cümleyi tamamlayıp noktayı koydu. Kurmaca içinde kurmaca daha nasıl anlatılabilirdi ki... Her bir öyküyü gerçekten tüylerim diken diken olarak okudum. O yüzden herkes Türk edebiyatının önemli yazarlarından olan Murat Gülsoy'u okumalı, okutturmalı. Ben öyle yapacağım.
Kitaptan bazı alıntılar:
*"Sadece düşünerek sonsuzluğu inşa etmenin mümkün olduğunu fark etmek içini coşkuyla dolduruyor."
*"Zaten hayat kocaman boşluklardan ibaret. Ne demekse... Yani bir türlü dolmuyor. Hep boşluk, anlamsızlık"
*"İnançlar, akıl yürütmeyle çürütülemezler."
·
764 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.