Hikayelerden oluşan bu kitap üzerine bir şeyler yazmak istiyordum ama düşünmeye başladım mı kendim hakkında düşündüğümü görüyorum. Huzursuzluğun ilk on yılına katlanmak için aklıma okumaktan başka bir şey gelmezdi. Huzursuzluğun ikinci on yılının içindeyken bu yeni Huzursuzluğun, ilk huzursuzluk dönemine katlanmak için yaptıklarımdan da kaynaklandığını biliyorum. Belki bu histendir, artık okuduğum çoğu şey sıradan geliyor çünkü yeni bir dünyaya ihtiyacım yok. Bezdim, söz söylemekten de. Hikayelerin ilkinde de söz duymaktan bezmiş biri var. Belli ki huzursuzluğun ilk on yılında.