-Spoiler İçerir-
Kitap elimde o kadar süründü ki bitirmemek için adeta cümle cümle okudum. Bayıldım! Bittiğinde kapağa baktığınız an gelen ürperme tarif edilemez. Son 100 sayfada doyuma ulaşmamak elde değildi ve yine son sayfalarda Breuer Nietsche'den gözyaşlarının dilinden konuşmasını istediğinde durdum; o an Nietsche oldum ve konuştum. Satırlara devam ettiğimde okuduğum şey konuşmalarımla neredeyse aynıydı. En başından beri neden Nietsche karakteriyle bu kadar ilgilendiğimi anladım. İşte o an anlayabildim: Nietsche ağladığında!
·
161 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.