Kimsenin birbirine acımadığı, birinin ötekine yardım etmeyi aklından dahi geçirmediği soğuk ve umutsuz bir dünyada yaşıyoruz. Yalnızlıktan korktuğumuz ama sürekli yalnız kalmaya çalıştığımız, yalnızlığımızın yetmediği ve bitmediği bir çağdayız...
Birine acımasız davranınca o insan nasıl rahat ya kalpi nasıl rahat olarak kalıyor hiç mi düşünmüyor acaba üzüldü mü kalbini kırdım mı diye umursamıyor