Orwell’ ın ilk romanıymış bu. Yazarlık gerçekten ilahi bir yetenek bence. Her karakter ustaca kaleme alınmıştı.
U PO Kyin den tiksindik. Gözümüzle görmüş gibi. Flory’ i anladık karşına geçip konuşmuş gibi. Doktora kızdık kendisine yapılan kötülüğü anlamayan bir arkadaşımız gibi. Betimlemeler tam Orwell’a yakışacak şekilde eşsizdi. Uzun uzun kitabı anlatmak istemem ama genel olarak kafamı karıştıran sorular vardır. Küçücük onları diye getirecem.
İnsanlar seçemeyecekleri şeyler için ten rengi, doğum yeri, zenginlik, fakirlik, ailesi ve bunun gibi bir çok şey için neden yargılanır. Yargılayanlar bu hakkı kendinde nasıl buluyorlar ?Anlamıyorum.
Tenim beyaz diye beni üstün yapan nedir?
Irkım farklı diye aşağılanmam mı gerekir? Senden olmadığım için, senin gibi olmadığım için. Herkes bu dünya üzerinde bir renk , bir ışık. Bizi birbirimizden ayıran iyi ve kötü olmak olmalı. Yalan söyleyen kötüdür , doğru söyleyen iyidir demeli herkes.
Kendinden farklı olana tiksinerek bakan zihniyet , umarım bi gün kendini de görür.
Okuduğum son kitaplar, İnce Memed, Rahel Tanrı’yla hesaplaşıyor ve Burma günleri. Hepsinin ortak konusu var. Ayrı milletler ayrı toprakların kalemi olsalarda aynı yaratıcının insanı herkes. Bu kitaplar bunu biliyor ve duyurmak istiyor.
·
181 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.