Ayla Kutlu bence mutlaka okunması gereken yazarlardan. Bu kitabında epey uzun hikayeler var ama beni en çok çarpan ilk öykü "Kara Kayalar" oldu. Tecavüzcünün gözünden anlatılan hikaye, Arendt'in Kötülüğün Sıradanlığı kavramını çağrıştırdı. Burada tecavüz o kadar sıradan ki, ha burada bir olay olmuş ha iki ne fark eder noktasında anlatıcı. Altını çiziyorum "anlatıcı" yani yazar değil. Anlatıcı ve yazar arasında ciddi farklar vardır. İlk öyküyü bitirdiğimde dehşete kapıldım desem yalan olmaz.
Diğer öyküler Ermeni, Rum azınlıkların ayrıca Türklerin hayat öyküleri. Onlarda da yukarıda bahsettiğim kötülüğün sıradanlığı hissi mevcut.
Ayla Kutlu'nun öyküleri öyle "canım cicim" nostaljik öyküler değil kesinlikle. Can yakan, acıtan gerçekler.
Ayla Kutlu'nun unutulmuş bir yazar olması da üzücü.
Kesinlikle tavsiye ediyorum.
··
354 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.