Önce Oblomovluk nedir bilmeyenler için ondan bahsedelim biraz. Bilinçli bir tembellik halidir. Farkındasındır o uyuşukluğun ama devam edersin hiç bir uğraş edinmeden yaşamaya. Bir işi yapmamak için sürekli bahaneler uydurmaya başlarsın. Yapılması gereken bir olayı kırk kere düşünür ama bir türlü hayata geçiremeden tekrar yatmaya, tembelliğin seni esir almasına izin verirsin. Toplumdan kendini soyutlama, yaşama dair hiç bir çaba göstermeme bir nevi yaşarken ölmek demektir oblomovluk.
Karakterimiz İlya ilyiç de işte böyle bir hastalığa sahip bir insandır. Hastalık diyorum çünkü ben bu hali hastalık olarak algılıyorum.
İlya ilyiç de tıpkı yukarda anlattığım gibi devamlı bir uyuşukluk ve tembellik halindedir. Sürekli düşünür ama bir türlü eyleme dökemez düşündüklerini. Sürekli kafası karışıktır ve düşüncelerini bile bir türlü toparlayamaz tam toparladım derken her şey birden çok fazla gelmeye başlar ve hiçbirini hayata geçiremeden “hayat bu mu yaşamak bu mu” diyerek hayıflanmaya başlar. Bir de ştols vardır İlya ilyiç’in en yakın dostu onun tam zıttı bir karakter yaşamayı seven, çalışmanın insan hayatında en temel esaslardan biri olduğunu savunan bir adamdır kendisi. Ve bizlerde bu iki karakterin tüm o zıtlıklarını okuyoruz bir nevi. Ştols’un bir de bir hayat felsefesi vardır “ya şimdi ya hiçbir zaman” diye. Bu da zaten kitabı özetler niteliğinde bir cümledir. Yer yer üzüldüm, çok fazla kızdım ama günümüzde baktığımızda da oblomovluk diye bir hastalık olduğunu da artık inkar edemeyiz. Sadece düşünen hatta bazen onu bile yapmadan yaşama hiç bir şey katmayan bir toplum olduk galiba biraz. Ne denebilir ki okuyun. Kesinlikle herkese bir çok şey katacağına inandığım bir kitap bu.
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.