İlk kitap okumaya Livaneli’nin kardeşimin hikayesinden başalmıştım yine her zamanki gibi bu kitapta da kendine bağlamayı başardı.”Kötülük de iyilik de şartlara bağlıdır" cümlesi, aklıma "Hiç kimse sınanmadığı günahın masumu değildir". Akla Ben olsam ne yapardım? sorusunu getiriyor.
Ve sonra düşününce, soruma cevap niteliğinde olan şu Kızılderili atasözünü hatırlıyorum: “İnsan iki ruhludur. İçinde bir iyi bir de kötü köpek kavga eder. Kişi hangisini daha çok beslerse, o kazanç gerçeğe gerçek dışından ulaşmak için gerekli mesafeye sahip olmadığıma inanmamdı." diyor özetle..
Aslında olayın içinde bizzat bulunsada, insan yaşadığı anı daha sonra farklı bir gözle değerlendiriyor. Bu yüzden yazmak sanıldığı kadar kolay bi eylem değil. Eserde iki anlatıcımız var biri yazarımız öteki ana kahramanımız..
Tekniğin farklılığını fark etmiyorsunuz yazar o kadar yumuşak geçiş yapmış ki hem farklılığa hayran kalıyor hem de absürt bulmuyorsunuz..
Bu adamın kitaplarına hayran kalıyorum (:
·
141 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.