kitabın sonlarına doğru öyle bir hüzün kapladı ki içimi ben uzun zamandır hiçbir kitapta ağlamamıştım. ilk öğretmen olmak her şeyin ilkini bir insanda tatmak... sevgi bilgi sonsuz fedakarlıkların öyküsü... koca bir köy eğitime ve size karşıyken her gün çocukları tek tek toplauarak kendi yaptığınız okula benzemeyen ama adına okul dediğiniz derme çatma yere getirmek... onların okuması için koca bi halka tek başına dimdik durmak... ilk öğretmenleri olmak. çok kısa ama beni derinden etkiledi bu hikaye. öğretmen aşkı ne güzel bir şey. bu kitapla bir bağ kurdum ve hep başköşemde duracak. ailelerimiz bazen her şeyi karşılamıyor. bazen sevgiyi bazen bilgiyi bazen aşkı... baba aşkı deniyor ya hep ya da anne aşkı o bazen bazı ailelerde olmuyor işte. ama Düyşen öğretmen öyle bi geliyor ki hayatınıza eksikliğini unuttuğunuz tüm insani ihtiyaçları tek tek öğretiyor size. yazar, kitapta Düyşen öğretmenin gülümsemesini anlatırken sanki karşımda bir öğretmen var ve bana o şekilde samimi sıcak içten gülüyormuş gibi hissettim. her çocuğun Düyşen gibi bir öğretmene ihtiyacı var bence...
·
233 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.