"Bu öykü insanları delirtsin diye değil, delirmekten kurtarsın diye yazıldı ve işe yaradı da."
"Ne diye bayıldı ki bu adam şimdi? Ne yapalım, bayıldı işte, hem de duvarın hemen önüne, yolumun üzerine! Her geçişimde üzerinden sürünmek zorunda kaldım!"
Bu iki alıntı benim ilk Charlotte Perkins Gilman deneyimimin özeti gibiler. Deliliği ve hayaletleri birer niteliğe, sebebe bağlayan yazar, bu sebebi genellikle feminizm olarak seçmiş. Zaten kitabın açılış hikayesi olan Sarı Duvar Kağıdı'nda da dönemin kadınlarının bastırılmış yaşam tarzlarına dair bolca ayrıntıya rastlıyoruz.
Yazarın kalemine yakıştıracağım isim ise "akışkan" olur. Halüsinasyonlar halinde geçen öyküleri öylesine tempolu, öylesine basit ve anlaşılır cümlelerle -ki o dönemin yazarlarında zor rastladığım bir özellik- diziliydi ki bir oturuşta bitirilecek eserlerden.
·
495 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.