Doğanın Başına Gelen En Büyük Talihsizlik : İnsanlık
Kitabın incelemesine geçmeden önce şu sözü buraya bırakıyorum ;
“DOĞA İLE SAVAŞ HALİNDEYİZ . EĞER KAZANIRSAK , KAYBEDECEĞİZ .”
(Hubert Reeves)
Büyük büyük yazayım da gözden kaçmasın.
Son Ada adlı kitabın incelemesinden herkese merhabalar,iyi okumalar dilerim. Zülfü Livaneli'den okuduğum ilk kitap ve ilkler konusunda bilinç altıma adını altın harflerle yazdıran kitabı. Uzun zamandır Zülfü Livaneli okumayı düşünüyordum ama hep ne olduysa erteledim erteledim ve geçen hafta itibariyle bu erteleme zincirini kırıp, Son Ada adlı kitabı okumaya başlayıp bugün itibariyle bitirdim. Yaklaşık 9 gün süren okumam aslında çok daha kısa olabilirdi, 2 günde de bitirebilirdim ama hani derler yaa “sindire sindire” işte benim okuma olayım da öyle oldu. Verdiği mesajlar açısından, olay kurgusu mükemmel düzeyde. Ayrıca ilkler olayına biraz dikkat eden biriyim. İlkler zaten hayatımızda her zaman önemli yere sahiptir, öyle değil mi?
Son Ada adlı kitabı biraz da içerik bakımından ele alalım. Sayın takipçim ve ayrıca bu incelemeyi okumayı buraya kadar sürdüren kişi, burdan sonrası spoiler içermektedir. Değerli bilginize...
Kitabın başlarını okurken, Sakiler adlı gruptan “Dünyadan Uzak” şarkısı sürekli aklıma geldi durdu. Kitabın anlatımları, betimlemeleri tamamen şu sözleri aklıma getiriyordu “Bir yer bulalım dünyadan uzak” hazır bu sözler demişken bağlantı linkini bırakayım da dinlersiniz. (youtu.be/5z-j3_J30rg) Geri dönelim, evet son ada işte böyle bir şey. İsminden de anlaşılacağı gibi, sessiz, sakin, huzurlu ve kafa dinlemek için insanların tatil amaçlı ve kimilerinin de yerleşik hayata geçtiği bölge. Kitabın başlarında, ah keşke orda yaşasam, dediğim ama orta ve sonlara doğru gelişen iğrenç olaylara da küfür küfür ede ede geçtiğim bölümler oldu. Ada da yaşam stabile şekilde sürerken birkaç kendini bilmez doğanın ekolojik dengesine balta vurmaya başlar, ve sonuç olarak denge bozulur, zincirin halkası kırılır, karanlık günler gelir. Nedir bu karanlık günler? Güneşli hava düşünün, ve akabinde gelen kapkaranlık bir gece...
Martılar... Birkaç kendini bilmez dedim, evet o kendini bilmezler martıları hedef alırlar ve onların adada hayatına son vermek için korkunç eylemler yaparlar. Sürecin ilk başlarında martılara karşı başarılı olurlar, fakat devamında yaptıkları hesaplarına uymaz. Ekolojik sorun yaratanlar, mükkemmel derecede mağlubiyete uğrarlar. Ama nasıl diyeceksiniz, onu da okuyarak öğreninin. Kitabın içeriği hakkında vereceğim bilgiler bu kadar. Biraz da dış dünyaya geçelim.
Ülkemiz... Cennet gibi vatanımız var, peki bizler ne kadar biliyoruz değerini? Ne kadar?
Hiç efendim, hiç!
Ormanlar bizim yüzümüzden yanıyor, denizler bizim yüzümüzden kirleniyor, atmosferi fabrika bacalarından çıkan aslında tedbir alınmayan bacalardan çıkan dumanlar yüzünden inceliyor, doğada yaşayan birçok hayvan dostumuz bizim yüzümüzden yaşamından oluyor.Daha birçok şey... Ve bu konuda en büyük düşmanımız, kendi kendimizin düşmanı biziz. Gelecek nesillere temiz bir çevre bırakacağımıza, hiçbir şey bırakmadığımız gibi olanları da kullanılmayacak hale getiriyoruz. Şahsen ben bunları yapanlara hakkımı helal etmiyorum, etmem de etmeyeceğimde.
Birkaç alıntı...
*İyi düşünün, medeniyet diyorum. İnsanoğlunun medeniyeti, insanı hayvandan ayıran ve onu şerefli kılan düşünceler, metotlar, yönetim biçimleri. (sf 19/ Doğan Kitap)
*Biz insanlar, sınırlarımızı bilmeden kendi aklımızı beğeniyoruz, öğrenmiyoruz, akıllanmıyoruz. Her şeyi anladığımız zaman iş işten geçmiş oluyor. (sf105 /Doğan Kitap)
*Biz boyun eğdiğimiz ve adım adım içine sürüklendiğimiz zulmün ne kadar kötüleşebileceğini tahmin edemediğimiz için yenilmiştik. (sf 181 / Doğan Kitap)
Son olarak şunu izlemenizi tavsiye ederim ;
youtu.be/jzyuze9MgNQ
İncelemem burda sona ermiştir. Elbette okumanızı tavsiye ederim, iyi okumalar. Esen kalın
Son Ada adlı kitabın incelemesinden herkese merhabalar,iyi okumalar dilerim. Zülfü Livaneli'den okuduğum ilk kitap ve ilkler konusunda bilinç altıma adını altın harflerle yazdıran kitabı. Uzun zamandır Zülfü Livaneli okumayı düşünüyordum ama hep ne olduysa erteledim erteledim ve geçen hafta itibariyle bu erteleme zincirini kırıp, Son Ada adlı kitabı okumaya başlayıp bugün itibariyle bitirdim. Yaklaşık 9 gün süren okumam aslında çok daha kısa olabilirdi, 2 günde de bitirebilirdim ama hani derler yaa “sindire sindire” işte benim okuma olayım da öyle oldu. Verdiği mesajlar açısından, olay kurgusu mükemmel düzeyde. Ayrıca ilkler olayına biraz dikkat eden biriyim. İlkler zaten hayatımızda her zaman önemli yere sahiptir, öyle değil mi?
Son Ada adlı kitabı biraz da içerik bakımından ele alalım. Sayın takipçim ve ayrıca bu incelemeyi okumayı buraya kadar sürdüren kişi, burdan sonrası spoiler içermektedir. Değerli bilginize...
Kitabın başlarını okurken, Sakiler adlı gruptan “Dünyadan Uzak” şarkısı sürekli aklıma geldi durdu. Kitabın anlatımları, betimlemeleri tamamen şu sözleri aklıma getiriyordu “Bir yer bulalım dünyadan uzak” hazır bu sözler demişken bağlantı linkini bırakayım da dinlersiniz. (youtu.be/5z-j3_J30rg) Geri dönelim, evet son ada işte böyle bir şey. İsminden de anlaşılacağı gibi, sessiz, sakin, huzurlu ve kafa dinlemek için insanların tatil amaçlı ve kimilerinin de yerleşik hayata geçtiği bölge. Kitabın başlarında, ah keşke orda yaşasam, dediğim ama orta ve sonlara doğru gelişen iğrenç olaylara da küfür küfür ede ede geçtiğim bölümler oldu. Ada da yaşam stabile şekilde sürerken birkaç kendini bilmez doğanın ekolojik dengesine balta vurmaya başlar, ve sonuç olarak denge bozulur, zincirin halkası kırılır, karanlık günler gelir. Nedir bu karanlık günler? Güneşli hava düşünün, ve akabinde gelen kapkaranlık bir gece...
Martılar... Birkaç kendini bilmez dedim, evet o kendini bilmezler martıları hedef alırlar ve onların adada hayatına son vermek için korkunç eylemler yaparlar. Sürecin ilk başlarında martılara karşı başarılı olurlar, fakat devamında yaptıkları hesaplarına uymaz. Ekolojik sorun yaratanlar, mükkemmel derecede mağlubiyete uğrarlar. Ama nasıl diyeceksiniz, onu da okuyarak öğreninin. Kitabın içeriği hakkında vereceğim bilgiler bu kadar. Biraz da dış dünyaya geçelim.
Ülkemiz... Cennet gibi vatanımız var, peki bizler ne kadar biliyoruz değerini? Ne kadar?
Hiç efendim, hiç!
Ormanlar bizim yüzümüzden yanıyor, denizler bizim yüzümüzden kirleniyor, atmosferi fabrika bacalarından çıkan aslında tedbir alınmayan bacalardan çıkan dumanlar yüzünden inceliyor, doğada yaşayan birçok hayvan dostumuz bizim yüzümüzden yaşamından oluyor.Daha birçok şey... Ve bu konuda en büyük düşmanımız, kendi kendimizin düşmanı biziz. Gelecek nesillere temiz bir çevre bırakacağımıza, hiçbir şey bırakmadığımız gibi olanları da kullanılmayacak hale getiriyoruz. Şahsen ben bunları yapanlara hakkımı helal etmiyorum, etmem de etmeyeceğimde.
Birkaç alıntı...
*İyi düşünün, medeniyet diyorum. İnsanoğlunun medeniyeti, insanı hayvandan ayıran ve onu şerefli kılan düşünceler, metotlar, yönetim biçimleri. (sf 19/ Doğan Kitap)
*Biz insanlar, sınırlarımızı bilmeden kendi aklımızı beğeniyoruz, öğrenmiyoruz, akıllanmıyoruz. Her şeyi anladığımız zaman iş işten geçmiş oluyor. (sf105 /Doğan Kitap)
*Biz boyun eğdiğimiz ve adım adım içine sürüklendiğimiz zulmün ne kadar kötüleşebileceğini tahmin edemediğimiz için yenilmiştik. (sf 181 / Doğan Kitap)
Son olarak şunu izlemenizi tavsiye ederim ;
youtu.be/jzyuze9MgNQ
İncelemem burda sona ermiştir. Elbette okumanızı tavsiye ederim, iyi okumalar. Esen kalın·
1 +1'leme
·1.328 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.