Kitap baş karakterimiz Ediz Çağıran’ın babasının öldürülmesi üzerine intikam almak istemesiyle başlıyor. Ediz, intikam için babasını öldüren polisin kız kardeşini yani Doğa’yı kaçırıyor. Ve olaylar bu şekilde akıp gidiyor.
Konusu güzel geldiği ve baş karakterin adından dolayı (benim adım da Doğa) cjdlhckxkfjck okumayı istediğim bi kitaptı.
Yazarın kalemi her ne kadar akıcı da olsa kitabı genel olarak beğenedim. Ediz’in davranışları her ne olursa olsun yanlış. Bi şeyler yaşamış olabilir ama bu yaptıklarını doğru kılmaz. Babasının masum olduğu halde öldürüldüğünü savunan Ediz yine masum birini kaçırıyor sırf intikam almak için??
Doğa’ya karşı olan davranışları, sözleri…
Çoğu kişi ilerde seversin fln deyince belki dedim ama kitabın sonuna geldiğimde hâlâ aynı şekilde devam ediyordu. Özellikle son sahneye gerçekten diyecek hiçbi şeyim yok.
Peki Doğa’nın muhtaçlıktan ve sığınma ihtiyacından bahsetmesi ve bu ihtiyacı Ediz’den bile korksa yine Ediz’e sarılarak gidermesi…
Şimdi diyeceksiniz ki Stockholm Sendromu var Doğa’nın..
Neyse olumlu şeyler hiç mi yok derseniz, tabii ki var
Mesela Doğa’nın ailesi için yaptıkları gerçekten kolay şeyler değil ailesi için dayandığı, yaşadığı şeyler.. bu yönden güçlü bi karakter.
Ediz’in ise Doğa için ya da Doğa’nın değil de kendi iyiliği için yaptığı şeyler güzeldi
Koruması fln da hoştu ama şöyle bi bakarsak Doğa’nın başına gelen bu olaylarda Ediz’den dolayıydı
Ediz’in iç dünyasını çok görmedik bu kitapta ama yine de geçmişi kötü de olsa karşısındaki babasının katilinin kardeşi de olsa yaptıklarını haklı çıkaracağını düşünmüyorum
Serinin devamında bakış açım nasıl değişir ya da değişir mi bilmiyorum ama şu anki düşüncelerim böyle
·
203 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.