Tolstoy ile ilk tanıştığım eserde bu kadar hayran kalacağımı tahmin etmiyordum açıkcası çünkü Rus edebiyatına Dostoyevskiden başlamış birisi olarak daha fazla karakter analizi ve dilinin ağır olmasını bekliyordum.
Seçme hikayelerden oluşan bu eser aslında sadece seçme hikayelerden oluşmuş basit bir kitap önyargısı oluşturabilir (bknz ben) fakat karakterleri okudukça güzel anlatımın içimizde nelerin eksik olduğunun farkına varıyorsunuz aslında kitabı çekici yapan şey kitapta eş zamanlı olarak staja gidip gelirken metroda okumuş olmam ve kafamı kaldırdığımda Tolstoyun aslında eksik dediği şeylerin ne kadar doğru ve kanayan yaramız olduğunun farkına varmam oldu.
İnsanlar görme yetisini kaybetmemelerine rağmen körleşmişler hatta daha çok sağır olmuşlar.Bunu okuyan her kimse çevrene bak,metroda ,otobüste veya yolda insanların hızını ve sürekli her gün bir yerlere yetişmeye çalıştığını fark et.Zaten bu yüzden değilmidir daha hızlı ulaşım hedefleri ? ama unuttuğumuz bir nokta var içindeki sevginin büyüklüğü kadar insansın nereye varmak istediğin veya kaç dakikada değil.