İnsan Neyle Yaşar

8,3/10  (1.623 Oy) · 
6.415 okunma  · 
1.468 beğeni  · 
27.868 gösterim
Lev Nikolayeviç Tolstoy (1828-1910): Anna Karenina, Savaş ve Barış, Kreutzer Sonat ve Diriliş'in büyük yazarı, yaşamının son otuz yılında kendini insan, aile, din, devlet, toplum, özgürlük, boyun eğme, başkaldırma, sanat ve estetik konularında kuramsal çalışmalara verdi. Bu dönemde yazdığı öykülerde yıllarca üzerinde düşündüğü insanlık sorunlarını edebi bir kurgu içinde ele aldı. Tolstoy, insan sevgisi ve inanç konularını ustalığının bütün inceliğiyle işlerken, İnsan Neyle Yaşar? ile gerçek hayatı yansıtan tabloların içinde yeni bir ahlak anlayışını ortaya koydu.
Aysel 
 10 Şub 2016 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 7/10 puan

İnsan Ne İle Yaşar? uzun zamandır merak ettiğim okuması bugüne kısmet olan kitapmış :)
İlk önce kitap roman kitabı değil 4 kısa sayılacak öyküden ibarettir. Kitaba ismini vermiş ilk hikaye kitabın ismini teşkil ediyor.

Bu hikayeden başka daha üç hikaye var kitabda. Hikayeler, dini ve ahlaki açıdan öğüt verecek şekilde seçilmiş. Hikayelerden açık konuşmak gerekirse yeni bir şeyler öğrenmiyorsunuz. Çünkü siz zaten kötülüğe iyilik ile karşılık verilmesi gerektiğini, açgözlü olmamayı, insanları sevmeyi ve diğer insani davranışları biliyorsunuz. Yine de eğer elinizde okunacak çok kitap varsa, okuduğunuz kitaplardan yorulduysanız bu kitabı kolaylıkla okursunuz.
Hikayeler kısa, kafa yormayan türde olduğundan ne zaman bittiğini bile anlamazsınız.

Kendinizden ilave çocuklarınıza da okuya bilirsiniz. Onların içinde iyiliği, dürüstlüğü, hakkı yeşertmek için ideal kitaptır.

Okumadan önce kendinize sorun İnsan Ne İle Yaşar? :)

DUA 
 05 Eki 11:08 · Kitabı okudu

İnsan neyle yaşar? diye sordunuz mu kendinize.

İnsan tabi ki sevgiyle ve tanrı inancıyla yaşar. Kitabımızda bunu kanıtlayan 6 muhteşem hikayeden oluşuyor. Spoiler belki vardır belki yoktur. Ana fikirleri açıklamaya çalıştım.

Birinci hikayemiz İnsan Neyle Yaşar?:
Tanrı katından kovulan bir meleğin, yeryüzündeki insanların sevgisiyle tanrı tarafından affedilmesi;

İkinci hikayemiz Kıvılcımı Söndüremeyen Ateşi Zapt Edemez:
Bir yumurta yüzünden köyün savaş alanına dönmesi ve tanrıya olan inanç sayesinde barışın sağlanması;

Üçüncü hikayemiz Mum:
Zalim bir yöneticiye halkın düşündüğü kötülük ve sonradan tanrı inancı nedeniyle kötülükten vazgeçilmesi nedeniyle kavuşulan mükafatı;

Dördüncü hikayemiz Kızlar Büyüklerden Akıllıymış:
İki kız çocuğunun kavgası yüzünden birbirine giren köy halkının, kızların birbirlerine olan sevgisini görünce gerçeği anlamalarını;

Beşinci hikayemiz İnsana Çok Toprak Gerekir mi?
insanın aç gözlü bir yaratık olduğunu, Dünya malına doymadığını;

Altıncı hikayemiz İlyas:
Yine insan sevgisinin insanın hayatını nasıl olumlu yönde etkilediği anlatılmaktadır.

Elif Kimya S. 
 22 Ağu 13:11 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Bu yaz tatilinde çok eskiden okuduğum kitapları tekrar okudum. İnsan Neyle Yaşar da bunlar arasında. Rus yazarlarından dünya edebiyatına en kıymetli klasikleri kazandıran Tolstoy' un en popüler kitaplarından biri.


İnsan niçin yaşar diye sorsak hemen hemen herkesin cevabı birbirine yakındır. İnsan ailesi, anne-babası, çocukları için yaşar. Daha iyi bir gelecek, daha parlak bir kariyer için yaşar. Hayatta uğruna mücadele verdiği değerleri için savaşıp mağlup olmamak için yaşar. Kimi Allah' a ibadet edip, cennetine mazhar olmak için yaşar. Kimi de onuru, gururu, belki de vatanını korumak için yaşar. Yaşamak dediğimiz nedir? Sana göre, bana göre? "Göresi" var bu işin. Göresi varsa peki, insan neyle yaşar? Bu soruyu yıllar önce, 19. yy' da pek tanıdık bir isim, kalem erbabı sormuştu. Bugün, 21. yy' da bide biz soralım kendimize. İnsan Neyle Yaşar?


İnsan hep daha fazlasıyla, doymak bilmeyen bir nefisle yaşar. Bir evi olsun ister, evi olunca çok daha gösterişlisini, lüksünü ister. Para ister, sahip olunca daha da fazlasını ister. Hani 50 kuruşunu kaybeden bir çocuk vardı, yolda ağlıyordu. Çocuğun ağladığını gören amca " Neyin var evlat, neden ağlıyorsun?" diye sormuş, çocukta "50 kuruşum vardı, kayboldu" demişti. Adam çıkarıp vermişti de çocuk bu defa daha çok ağlamaya başlamıştı. " Şimdi niye ağlıyorsun? " diye sorunca, " 50 kuruşumu kaybetmemiş olsam, bununla birlikte 100 kuruşum olacaktı." diye cevap vermişti. İnsan budur işte, doymak bilmez, azla yetinmez, hep daha fazlasını ister. Bu soruyu tanıdığım birçok insana sordum. Neyle yaşacaklar, tabiki parayla. Bu devirde paran olmadan tuvalete bile gidemiyorsun, adam yerine konmuyorsun, paran olmadan hiçsin cevabını aldım. Sonuç olarak insan parayla, mal mülke yaşar, kanaatine vardım. Ama Tolstoy hayır arkadaş para sevdiklerin olmadıktan sonra seni mutlu etmez, insan asıl sevgiyle yaşar diyor. Sevgi diyor, iyi gelelim birbirimize diyor. Evet, para ile, servet ile yaşar insan sanırız ama asıl olan, insanı yaşatan sevgidir, iyiliktir Tolstoy' a göre. Bu kitapla ahlaki değerleri, sevgiyi, yaşama amacını, erdemi sorgulatıyor, dersler veriyor bize de yazar.


Ona göre; insan ahlakla, sevgi, dürüstlük gibi erdemlerle yaşar. İnsan severek, sevilerek, sevgi umarak yaşar hep. Annesinin kendisini sevmediğini düşünen çocuk annesinin sevgisi, aşık olan biri maşuğunun aşkı için ağlar, bu sevgiyi kaybetmemek için yaşar. Ve Tolstoy' a göre sevgi sadece insana karşı değil bütün varlığa ve varlığı var edene de olmalı. İnsan hep bir umutla yaşar. Bir iş bulma umudu olur bu bazen, bazen bir güzeli sevme, onunla olabilme umudu olur ya. Sevgiyle, umutla, huzurla, anne-baba,eş, ahbapla yaşıyor insan. İnsan bir hal çaresi, yolu bulunur diyerek yaşar. Sıkma canını, hallederiz ya diyerek, değer verdiği insanın yanında olarak, birlikte yokluğun çaresini arayıp şükrederek, kanaatle yaşar. Hayallerine ulaşmak için çıktığı engebeli, zor yolda, takati kesilince yol üstünde içtiği bir su ve bir nefes molayla yaşar. Bakışlarla yaşar insan. Kucağına aldığı bebeğe merhametle bakarken, otobüste yerini verdiği yaşlı amcanın yüzündeki mutlulukla mutlu olurken, eski bir dost yüzünü özlemle seyrederken, bir baba, korkmasına rağmen dürüstlüğü bırakmayan, yalan söylemeyen, doğrudan vazgeçmeyen çocuğuna gururla bakarken yaşar. Ansızın çekip gitmelerle de yaşıyor insan. Şaşkınlıkları, bakakalışları, tutunamayışlarıyla da yaşıyor. Reddedişleri ya da kabul ettikleriyle yaşıyor. Dünü, bugünü, yarını, bilineni ve bilinmeziyle yaşıyor insan. Kimi sevgiyle yaşıyor, kimi hırs, tutku ve nefretle. Bazen korku bazen ümitle yaşıyor insan... Kısacası insan paradan önce duygularıyla, seçimleriyle, inancı, ahlakı, bakış açısı ve yüreğiyle yaşıyor.


Tolstoy da bu kitapta insanın neyle yaşadığını, okunması çok kolay, yalın, ders verici, sorgulatan 6 hikayeyle soruyor, cevaplıyor. Tolstoy' u duymayan, bilmeyen bir okur yoktur sanırım. Klasikler içinde en farklı olan, bakış açınızı değiştirebilen en özel yazarlardan. Tolstoy insan hakkında yazar, insan hakkındaki hemen hemen her konuya değinir. Bunu yaparken de çok özel bir bakışla, çok hümanist, insancıl bir bakış açısıyla yaklaşır konuya. Benim çok beğendiğim ve hiç sıkılmadan defalarca okuduğum bir kitap.


İnsan Neyle Yaşar bundan 2 asır önce yazılmış olduğu halde hikâyelerin özündeki duygular insanoğlunun varoluşundan beri süregelen duygular ve bu yüzden aradan asırlar, binlerce yıl geçse bile evrenselliğini koruyabilecek, her çağa, her okura hitap edecek, payidar kalacak bir eser. Son olarak kitabı İş Bankası Yayınları ' ndan tavsiye ederim yine. Şimdi her klasikle ilgili incelemesinde İş Bankası' nın reklamını yapıyor diyeceksiniz. :) Ama gerçekten klasikleri en iyi çeviren ve neredeyse tam metin veren tek yayınevi İş Bankası Yayınları.
Çünkü diğer yayınlar 3, 4 ya da 5 öyküyü verirken, bu yayın 6 öyküyü de yayımlamış. Sadece bir gününüzü ayırarak okuyabilirsiniz...

Aykut 
31 Ağu 2016 · Kitabı okudu · 2 günde · 9/10 puan

O klasik soruyu bende sormadım değil aslında, Tolstoy'un bu eseri ilk dikkatimi çektiğinde. Hakikaten insan ne ile yaşar, dedim kendi kendime. Kitabı okumadan önce çeşitli fikirlere sahiptim. Kitabı okuduktan sonra bu fikirlerin hiçbirinin insanın ne ile yaşayacağına dair bir cevap olmadığını anladım. Tolstoy'un yalnızca Anna Karenina'sını okumuş biri olarak bu eserinde de Tolstoy kendini ele vermiş kanımca. "Ele vermek" ne kadar doğru bir terim oldu bilemiyorum, bir başka deyişle bu kitabın kapağını görmeseniz, direkt hiçbir şey bilmeden okumaya başlasanız bu eserin kesinlikle Tolstoy eseri olduğunu anlarsınız. İnsanların inançsal bakımdan iç dünyaları, iç dünyasındaki bu çatışmaları, yine inanç sayesinde bazı anlar ayakta kalabileceğini anlatmış bizlere Tolstoy. Bunlar elbette ki Tolstoy'un kendi düşünceleri, din ve inanç konusu Tolstoy'da önemlidir. Ayrıca basit fakat yoğun mekan tasvirleri özellikle son hikayede (Bey ile Uşağı) sıkça kullanılmış. O kar fırtınası, tipi tasvirleri kitabı okurken öylesine etkiliyor ki sizleri, üşümek istiyorsunuz siz de, o rüzgar sizin de yüzünüze çarpmasını istiyorsunuz istemsizce. Benim okuduğum yayınevi fazlaca bilinen bir yayınevi olmadığı için İnsan Ne ile Yaşar dahil üç adet hikaye bulunuyordu kitapta. İş Bankası Kültür Yayınları'nda bu hikaye sayısının altı olduğunu duydum. Bu açıdan bir kaybım olmuş, bu yüzden o yayınevinden çıkan İnsan Ne ile Yaşar'ı da gelecek zamanda okuyacağım. Bu arada, o klasik cevabı bende vermek isterim: Sevgi ile yaşar insan. Ayrıca bu bir "öz sevgi" de değildir, kendinden başka herkese duyulan bir sevgidir. İnsan sevgisi bir nevi. Peki insan kendine sevgi duymayacak, kendinden nefret mi edecek? Hayır, fakat bunun bir derecesi olmalı tabii ki de. Kendini sevmediği kadar başkalarını sevmek bir fedakarlıktır zannımca. Bu fedakarlığı alan, kazanan insanlar anlatılıyor üç öyküde de. Ayrıca insanlığın kimi bencil davranışları da gözler önüne serilmiş. Bu çağda da devam eden ve her çağda da devam edecek olan, insanın "daha" sevdası irdelenmiş büyük oranda. Bu sevgiyi göze alabilmeye fedakarlık dedik, hani derler ya insanin asıl dostları kötü günlerinde yanında olanlardır diye, elbette ki bu doğru. Fakat ben şunu diyorum, kötü günlere gerek kalmadan dahi o fedakarlığı göze alabilmeli insan. Bu açıdan, insanlığın arasına sevgi tohumları yayılması dileğiyle bitiriyorum bu incelemeyi. Bu fedakarlığı insanlık olarak göze alabilmemiz dileğiyle...

Filiz 
03 Eyl 13:22 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 10/10 puan

İnsan Neyle Yaşar?Sevgiyle, umutla yaşar.
Kitap 4 bölümden oluşuyordu ama okuduğum en güzel kitaplardan birisiydi. Kitapta en çok beğendiğim sözü "Şimdi anlıyorum ki insanlara her ne kadar hayatta kalmalarının sebebi kendi çabalarıymış gibi gözükse de, hakikatte onları yaşatan sadece sevgidir". Tavsiye edilecek kitaplardan biri.

Bekir İstanbul 
08 Ağu 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Daha önce Rus yazar okumayanlar için güzel bir başlangıç, hem ince, hem sade, hemde çok doyurucu. Türkiye İş Bankası kültür yayınları baskısında 6 öykü yer alıyor ve hepside birbirinden güzel. Özellikle ilk ve son öyküler çok hoşuma gitti. Muhtevası hayat, ölüm, mutluluk, kanaat, iyilik, sevgi, melek, şeytan, hayatın anlamı gibi kavramlar içeriyor. Biraz mesnevi tarzında ama beslenme kaynağı İncil. Kitabı okurken evrensel değerlerin bütün coğrafya, din, dil ve insanlar için aynı ve çok önemli olduğunu anlıyorsunuz. Okunması gereken bir eser.

Mithril / Luthien 
07 Nis 23:45 · Kitabı okudu · 2 günde · 8/10 puan

Kitap için yazılmış incelemelere bakınca gördüğüm ilk şey, farklı yayin evlerinin ayni isimle bastigi pek cok farkli hikaye kitabı mevcut ve her birinin icerigi de icerdikleri hikaye sayisi da farkli.
Ben Karbon Kitaplar'a ait versiyonunu okudum ve icinde yalnizca iki kısa hikaye vardi. Ilki "İnsan Ne ile Yasar", ikincisi ise "İnsana Ne Kadar Toprak Gerekir" idi. Genel olarak ikisi de iyiligi, sevgiyi, kanaatkar olmayi öven güzel hikayelerdi. Bir solukta okunacak keyifli öykücükler. Ama ikisinin de sonunu ve gidişatını hkayelerin daha ilk sayfalarindan anlayabiliyor insan. İkisine de benzer aklima gelen cocuk masallari ve hikayeleri oldu. O yüzden yeni bir şey beklememek gerek diye düşünüyorum ama okunabilir, hatta bir incelemede de yazdığı gibi çocuklara da masal gibi okunabilir.

Fulya. 
12 Haz 13:37 · Kitabı okudu · 4 günde · Puan vermedi

Başlı başına kitabın ismi insanı okumaya davet ediyor. Herkes bir noktada insanın neyle yaşadığını merak etmiştir. Bu kitapta da Tolstoy kendi cevabını vermiş.
Hayatin tahmin edilemezliği ve gelecek planlarına sıkı sıkıya bağlı kalmaya çalışma arasındaki çatışma değil mi bizi düşüncelere, kaygılara iten?
Bu hikayelerde benim 3(üç) sayısı dikkatimi çekti. Evet biliyorum; ölüm, ahlak, sevgi, açgözlülük, kendini aşırı sevicilik elbette bu kitabın ortak noktası. Ama ben üç diyecegim:).
Akıcı bir anlatım, önceden sonu tahmin edilen kıssadan hisseler... Belki 17-18 yaşlarında okumuş olsam çok daha fazla etkilenebilirdim. Güzel okumalar.

İzzet Seydaoğlu 
09 Ağu 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 6/10 puan

Tolstoy'un din ile arası iyiyken yazılmış bir kitap olduğu belli. Din, vicdan ögelerine ağırlık verilmiş.Özetle kitabın adını taşıyan "insan ne ile yaşar" sorusunun cevabı, "iyilik" olarak cevap verilmiş.

Cihat Baybars 
29 Nis 19:34 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 8/10 puan

Nasıl bir insan olmak gerekir?
Nasıl bir ruha sahip olmak gerekir?
Tolstoy elbette bu sorulara da cevabını vermiş. Lakin beni en çok etkileyen Tolstoy'un "İnsan Neyle Yaşar?" sorusuna verdiği cevaptır. Sormayın, okuyun!

Kitaptan 377 Alıntı

Ferah 
12 Oca 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

''Adam bir yıl sonrasına hazırlanıyor, ama akşama varmadan öleceğini bilmiyor'' diye düşündüm...

İnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoyİnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoy
Ferman Mamedov 
 08 Şub 2016 · Kitabı okudu · Beğendi

Bütün insanlar kendi esenlikleri için harcadıkları düşünceyle değil, insana verilen sevgiyle yaşarlar.

İnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoyİnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoy
Cansu Koçak 
22 Oca 22:41 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

"Öğrendim ki insan kendi hayatından endişe ettiği için değil, içinde sevgi olduğu için yaşar."

İnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 44)İnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 44)
Cansu Koçak 
21 Oca 00:03 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

"Tanrı'yı sevdiğini söyleyip kendi kardeşinden nefret eden varsa; o bir yalancıdır.Görüp tanıdığı kardeşini sevemeyen, göremediği Tanrı'yı hiç sevemez."

İnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 7)İnsan Neyle Yaşar, Lev Nikolayeviç Tolstoy (Sayfa 7)
38 /