Bu kitabı nasıl yorumlayacağımı inanın bilmiyorum. Bitireli günler oldu lakin hiçbir cümleyi ard arda koyamadım. Hala da kitabı hakkınca anlatabileceğimi düşünmüyorum. Ne yazsam yetersiz kalacak çünkü. Bu halimi sadece okuyanlar anlayabilecek! Deliliğin sınırlarında dolaştıran kurgu, psikolojimi alt üst etti. Daha ilk girişten başladı gözümün, yüreğimin, elimin ve ayağımın bağını çözmeye... Çok zorlandım okurken. Ece ve Cirrus'un yaşadıklarını sindirmek hiç kolay olmadı. Şimdi bu yorumumu okuyan birçoğunuz şunu düşünebilir "aman çokta abarttın, üstelik o kadar sayfayı okurken hiç mi darlanmadın?" keşke birçok yazarın kütük gibi kalın yazıp tekrara düştüğü gibi bu kitabın yazarı da tekrara düşseydi de bu kadar psikolojime oynanmasaydı. Evet, kapağında da yazdığı ve yazdıklarımdan çıkaracağınız üzere kitap, psikolojik roman niteliği taşıyor. Lakin kitap içinde işlenen birçok şey vardı. Dram, polisiye, aşk, aile bağının ve sevginin gücü, psikoloji, araştırma, gurur, savaşın hem bedensel hemde ruhen oluşturduğu tahribatlar, çok zeki gizemli bir katil, mide bulandırıcı işkenceler daha nicesi... Bu yüzden ağır psikolojikti. Hatta felsefik psikoloji demek daha uygun olur bence. Ayrıca yazarın psikolog, polis, savcı ve birçok meslek mensubuyla bizzat yaptığı çalışmalar, gözlem ve geniş çaplı incelemeleri sonucunda edindiği bilgi ve hissiyatla yazdığı bu romanda, insan psikolojisi, yürek kanırtan o olaylar ve süreçler de karakterlerin psikolojisi, düşünce biçimi, ruh değişimleri, tepkileri gerçeği yansıtmakla birlikte kurgu örgüsüyle harmanlanarak ustaca işlenmişti. Öyle ki okurken yaşatan, kimsesizin kimsesizliğini, çaresizin çaresizliğini hissederken dağıtan cinsten. Aynı zamanda ters köşelerle dolu bu kitabın sonunda tüm köşeleriniz şaşkınlıkta nirvanaya ulaşacak, "yok artık" nidaları ile sayfaları geriye dönük tekrar tekrar çevirecek "ben ne okudum" diyeceksiniz. Mutlaka okuyun, pişman olmayacaksınız.
·
205 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.