Myron Bolitar dışında bir de Mickey Bolitar varmış. Tabii ki ortasından başlıyorum her zaman ki gibi. Tabi konu yine cinayet ve polisiye olunca da ha Myron ha Mickey, bana fark etmiyor.
Kurgu biraz yavan kalıyor bana göre. Yani biliyorsunuz birçok polisiye kitap olsun, film olsun bir dönem acayip derecede Hitler’e bağlandı. Sonra bu durum değişti ama aynı durumun farklı versiyonu oldu. Yahudiler ve onlara uygulanan soykırıma döndü. Bu konuda o kadar fazla işlendi ki artık karşıma çıkınca ‘aha geliyor klişe’ diyorum ve tadım kaçıyor açıkçası.
Martı yayınlarının bana sorarsanız en büyük artısı, bastıkları kitapların oldukça okunabilir olması. Artık yazı boyutundan mı, çeviri kalitesi mi, sayfa düzeni mi yoksa hepsi mi bilemem ama güzel bir bütünlük var.
Okumaktan keyif aldım ama sanki biraz eksik gibi geldi. Bilmiyorum size de öyle geldi mi? İyi okumalar dilerim..
·
133 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.