Kitabın konusu, vermek istediği mesaj her ne kadar, çok anlamlı olsa da, diyaloglardaki kopuk yazışmalar, çoğu kısımda bütüncül bir anlatış olmaması beni kitabın kalitesi hakkında düşündürüyor.
Bu Emine Şenlikoğlu’nun okuduğum üçüncü kitabıydı. Yazarın konu seçimleri güzel olmasına rağmen, yazışı beni kitaba pek bağlamıyor maalesef, ama kendisine bilinçlendirme, yıllardır varolan bir sancıyı aktarma çabasından ötürü teşekkür ediyorum. Zira bizler zulümlere gözü kapalı bir nesil olarak yetişiyoruz, herkesin yalnızca kendi derdiyle hemhal olduğu bir dönemde birilerinin bize bazı şeyleri hatırlatması gerekiyor.
Son olarak notum; okuyun ve aktarın arkadaşlar
Tek yaramız Doğu Türkistan değil maalesef, Kudüs, Suriye, Afganistan ve daha niceleri
Biz yazana değil, yazılana odaklanırsak belki bir şeyler değişebilir. (Bu notum yazarın kalemini ciddi bir şekilde eleştirenlere ithafendir, evet benim içinde çok profesyonel değildi ama bu bize kırıcı yorum hakkını vermiyor, eleştirmenin de bir üslubu vardır.)
İyi okumalar diliyorum... Çin İşkencesiEmine Şenlikoğlu