bu kitapta beni en çok etkileyen olay doktorun karısının olaylara yaklaşımı oldu. bir sürü insan ve senin dışında hepsi kör. kitaba başlarken bunun bir şans olduğunu düşünüyordum. ancak kitap ilerledikçe bu fikrin yazar tarafından okurlara atılan bir yem olduğunu ve ben de bu yemle oltaya yakalandığımı hissetmeye başladım.
şans olarak addettiğin şeyler bazen gerçekten de öyle olmayabiliyor. bunu ilerleyen süreçte anlayabiliyorsun. doktorun karısı da bu körleşen insanlığın çöküşüne şahit kalma psikolojisini kaldıramıyor çoğu zaman. düşünün, insanlığa dair tüm her şey yavaş yavaş izlerini kaybetmeye başlıyor. kadın, bunlara maruz kalırken bir de çevresindeki insanlara rehberlik etmekle yükümlü. yükümlü diyorum, çünkü o insanların gören gözleri olmuş. kitabın sonlarına doğru gelindiğinde kadındaki tükenmişliği iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz. bu durum şey gibi biraz da. hani ağır alışveriş poşetleriyle yürüyerek eve doğru gidersiniz. bir süre sonra kollarınız ağrımaya başlar, biraz dinlenirsiniz sonra tekrar yola koyulursunuz ama o ağrı hep artarak devam eder. dayanamazsınız ama hedefe kitlenip eve yetişme arzusu size hep güç verir. anlayacağınız sözün özü şu, eve öyle ağır poşetlerle gitmeyin lan, olum imanınız gevriyor yeminle. azar azar günlere yayarak yapın alışverişinizi.
uzun uzun yazmayı çok isterdim bu kitapla ilgili ancak üşengeçlikten ve biraz da yazarken sıkılmaktan konu nerelere geldi. güzel kitap, okunmasını tavsiye ederim.
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.