Günümüzde özellikle de toplumumuzda yapılan en büyük yanlışlıklardan biri çocukları kendimiz gibi yetiştirme çabasıdır. Çocuklarımızı olduğu gibi kabullenmek, dış etkilerden bağımsız kişilik oluşturma çabaları en büyük sorunlarımızdan biridir. İsteriz ki bizim doğrumuz çocuklarımızın da doğrusu olsun. Halbuki toplumdaki gerçeklik algısı ile bizim gerçeklik algımız olaylara ve zamanlara göre değişebilir.
Homojen ve değişim-dönüşümlerin hızlı bir şekilde yaşandığı toplumlarda kuşak çatışmalarının temelinde de bu yatmaktadır. Tek tip toplumların temel çıkmazı da özellikle kişiliklerin şekillendiği zamanlarda çocukların bu çabalarına ilgisiz kalınması ve onlara yapılan baskılardır. Halbuki çocuklarımızın aykırı tavırları, engellemeler karşısında gösterdikleri isyanları toplumda kendi doğruları, gerçeklikleri ile var olma çabasıdır. Çocuklarımızın bu tavırlarına şükretmemiz gerekirken, ebeveynler olarak çoğu zaman bu durumu kafamızda büyütür de büyütürüz.
Daha araştırmacı, daha mutlu, daha kendinden emin ve daha başarılı çocuklarımız olmasını istiyorsak, onların gerçekliklerine saygı gösterip kabul etmeli, toplumda istedikleri şekilde var olmalarına imkân tanımalıyız. Uygar ve gelişmiş toplumların temelinde de bu yatmaktadır. Bizler de muassır medeniyetler seviyesine ulaşmak istiyorsak kendi gerçekliklerimizden sıyrılıp, çocuklarımızın gerçekliklerine saygı göstermek zorundayız…
Ölü Ozanlar Derneği'nde de çocukların bu var olma çabasına, kendi gerçekliklerine dikkat çekiliyor. Ailelerin çocuklarının bu isteklerine kayıtsız olmaları ve kendi doğrularında yapacakları ısrarların ise geri dönüşü olmayacak olumsuzluklar doğurabileceği vurgulanıyor.
Özellikle de her anne-babanın mutlaka okuması gereken bir kitap diye düşünüyorum...
··
406 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.