Bazı cümlelerde kendini bulursun. Bazı dizeler kanına bazı mısralar gözüne dokunur. Hangi tür olursa olsun. İster hikaye ister roman isterse şiir. Ada da da kendime ait hissettiğim mısralara denk geldim. Bir takım düşüncelere daldıran. Sayfa 87. Saçımı taratmaya bayılırdım...ve hep birinin saçlarımı taradığını hayal etmişimdir. Birinin.
Yine bir cümlede geçiyor "Herkes bir kapı mı arıyor, çıkış kapısı?"(sayfa 127)
Bu cümlede kendimi değil yaşama eylemini bulduğum bir cümleydi. Sahi yaşadığımız hayatlar da bu cümle ile çok bağlantılı değil mi? Evet, herkes bir kapı arıyor. Yaşama hayatta kalma uğruna mücadele veriyor. Kimisi bir vakit beklediği o kapıya ulaşıyor ve hiç bilmediği bir başka yola doğru yolculuğa çıkıyor, kimisi de vakti az kaldığı halde son çıkışı kaçırıyor. Şans mı denmeli, kader mi ya da gayret mi? Kim bilir belkide hepsi.
Ada sadece bilim kurgu ve macera içermiyor. Olağanüstücülüğün gölgesi ile gerçekleri gözler önüne seriyor. Daha da değer biliyor insan, bir kez daha şükrediyor.
·
195 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.