İki Namlulu Tüfek
- Kırmızı Pazartesi’nin kırmızısı hem Angela Vicario’nun kanını hem de kitabın bir diğer konusu olan önlenmeyen cinayette dökülen kanı temsil etmektedir.
- Márquez okuyucularını ‘Kadın ve Namus’ kavramının sadece Orta Doğu ülkelerine özgü olmadığını aynı zamanda Güney Amerika’da da var olduğu gerçeğiyle yüzleştirir bu eserde.
- Bu roman bize toplumun ezelden beri yarattığı ve kendince ‘’terbiye etmek’’ amacıyla bir silah olarak kullandığı namus kavramının sadece hedef şahsın cezalandırılmasına değil, aynı zamanda toplumun kendi içinde parçalanmasına da sebep olduğunu göstermektedir.
- Birçok perspektiften analiz edinilebilen bu romanın kilit cümlesi bence: ‘’Kendi işlediği cinayetin dehşeti içinde çığlık çığlığa bağrışan halkın sesini de duymuyorlardı.’’dır. Buradaki 'kendi' sözcüğü Vicario kardeşi ve halkı temsil eder çünkü cinayeti sadece Vicario kardeşler değil, bu cinayetin işleneceğini bile bile önlemeye yeltenmeyen halk da işlemiştir. Aynı zamanda bu cümledeki cinayet işlenene kadar sessizliğini koruyan halkın cinayetten sonra kopan feryatları toplumun riyakar yapısıyla özdeşleşmektedir.
·
190 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.