Yaşam tarzları birbirine uyan üç kafadarın Beyoğlu'ndaki yaşamlarının anlatıldığı bir roman.
Kitap polisiye olarak piyasa çıksa da içerik olarak ne polisiye ne gerilim kalıplarına girmiyor bana göre. Daha çok psikolojik bir roman edasında.Beyoğlu ve çevresini, tarihi mekan ve yapıları anlatan bir kitap olmuş nerdeyse. Yazarın İstanbul sevgisi kitabın konusunun önüne geçmiş diyebilirim.
İlk 30-35 sayfa ile son 10 sayfayı okumanız kitabı okumuş olmanız adına yeterli. Aradaki sayfalar sanki çok tehlikeli olaylar, ilginç şeyler yaşanacakmış edasındaki cümlelerle adeta sizi oyalıyor. Zaten kitabın sonu da okuyucuyu şaşırtmak adına oldukça zorlama olmuş.
Kitabın dili oldukça sade ancak karakterler arasındaki diyaloglar oldukça sığ ve acemiceydi. Kitap okurken bazı karakterlerin peşine takılıp gidersiniz, sahiplenirsiniz ya bu kitapta aramayın. Polisiye kitaplarında aradığım tadı ve heyecanı ben bulamadım.
İyi okumalar.
··
6,6bin Gösterim
8 Yorum
Yorumunuzun her kelimesine katiliyorum. Ahmet Umit in okudugum ilk kitabi olsaydi baska kitabini alip okumazdim buyuk olasilikla.
Benim öyle oldu başka kitaplarını okumadım bir kaybım olduğunu da sanmıyorum
7 yanıtı göster
Bu yorum görüntülenemiyor
🤦🏽♀️ Bende 157.sayfada üzülerek yarım bırakıyorum. Çünkü yazdıklarınız benim için de geçerli okusam zaman kaybı olur mu diye düşünmektense yarım bırakıp başka kitap okumak en doğru karar olacak benim için... Teşekkür ederim, ışık oldunuz🌹
her kitap her insana hitap etmiyor bir kez daha gördük sevgili
Gül Basaran
Reklam
sanırım bende uzuunn bir süre ara vereceğim :) Nevin
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.