Tavsiye üzerine ilk defa Hasan Ali Toptaş okudum. Açıkçası inanılmaz sıkıcı bir öyküydü. O da kaybolsun, bu da kaybolsun, ben de kaybolayım, o ölsün, ötekinin ruhu ölsün. Gerçekten hafakanlar bastı. Tasvirler de zorlama geldi bana, yolların vişne tadı, te Allaam yaa. Sandım ki sonunda şaşırtıcı bir şekilde bitecek öykü, o da olmadı. Bir daha okuyacağımı sanmıyorum.