Sevgili @serkankaraismailoğlu 'nun bir nöro-roman olarak tanımladığı Pia Mater son zamanlarda okuduğum en sürükleyici eserlerden biri.Yazarın okuduğum ilk kitabı. Kurgusu gerçekten çok etkileyici; karakterler, olaylar ve bunların birbirleriyle bağlantıları mükemmel, yani çok emek verilerek yazılmış bir kitap.
Bilimsel gerçeklere çok ilgim olmamasına rağmen yazar bu verileri romanın içerisine öyle güzel serpiştirmiş, öyle güzel yedirmiş ki, okurken hiç sıkılmadım; tam tersine bilgilendim, eğlendim, öğrendim.
Kitabı okurken merak duygusu hiç bitmiyor; şöyle ki: ben her bölümde " bir sonraki bölümde ne olacak acaba?" diye diye kitabı elimden bırakamadım. Pia Mater'i bitirir bitirmez de hemen serinin ikinci kitabı Arachnoid Mater'e başladım.
İlaveten, her bölümün başında bölümle alakalı inanılmaz güzellikte alıntılar yer alıyor, ki kitabın en sevdiğim özelliklerinden biri de buydu.
“Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar." Yani bugün dünyayı yakanlar, aslında zamanında ihtiyacı olan sevgiyi alamayan çocuklardır. Başka bir şey değil...”
Diye başlıyor kitap, gel de okuma..
Size kitabın özetini yapacak falan değilim, çünkü ne yazsam az olacak. Sadece beğendiğim bölümlerden alıntılar bırakıcam buraya, beğenir ve merak ederseniz alın okuyun derim.
Bu kadar güzel şarkıların olduğu bir albümü insanların bilmiyor oluşu tek bir şeyi gösteriyordu. Yaptığınız şeyin ne kadar kıymetli olduğunun hiçbir önemi yoktu. O şeyin kıymetini belirleyen içerik değil, ona ulaşabilen kişi sayısıydı.
Dünyada aynı kitabı okumuş olan iki insan yoktur ..
“Birlikte gülüyorsanız mutluluktur, birlikte ağlıyorsanız dostluktur; ama birlikte susuyorsanız bu aşktır...”
"Hayatını vazgeçtiklerin belirler. Bu yüzden bir karar alırken neyi seçtiğinden ziyade, nelerden vazgeçtiğini çok iyi sorgula."
"Yüreğinin götürdüğü yere gidiyorsan,
Dönüş yolunu bulmayı beyninden bekleme."
·
159 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.