Kitabın baş karakteri Trevize’in zekasına her analizinde hayran olmam bir yana dursun, serinin dördüncü kitabı olan bu kitabın, Sonsuzluğun Sonu ile bu kadar mantık çerçevesinde harmanlanması ve bunu yaparken araya, robotlar, sonsuzlar ve Dünya Gezegeni’ni kuşkuya gram yer bırakmadan tane tane anlatarak serpiştirmesi kitabı okurken aldığım keyifi o kadar üst noktalara taşıdı ki, izah edemem. Son dört bölümü okurken oturduğum yerde heyecanla zıpladım! Çok keyifli zaman geçirdim. Serinin ilk üç kitabına haksızlık etmek istemem ama bu kitap bambaşka hazlara sürükledi beni. Yepyeni fikirler ekti zihnime sanki İkinci Vakıf tarafından değiştirildim!! Bu kadar geniş ve karmaşık bir kurguyu bu denli mantık çerçevesine oturtan Asimov’un zekası ve yeteneği karşısında dehşete de düşmedim değil. Keşke daha uzun yaşasaydı, daha çok yazsaydı. Ek olarak, kitapta ilk üç kitapta olduğu gibi devamlı zaman atlamaları olmaması ve kurgunun sürekli bir akış ve heyecan verici olaylar ile ilerlemesi, karakteri daha iyi anlamayı ve onunla bağ kurmayı kolaylaştırıyor. Dolayısıyla karakterin sevinci ve üzüntüsünü siz de paylaşıyorsunuz, bu nedenle de
bu kitap diğerlerinden daha çok etkiledi beni. Fakat Golan Trevize’e fena halde hayran olmuş bulunmaktayım. İyi ki görevi daha bitmedi.
·
458 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.